Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

ΤΑΞΙΔΙ, Ε. Χ. Γονατάς



Στο παράθυρο φάνηκε το πουλί και μου 'κανε νοή-
ματα να βγω έξω. Σε λίγο πετούσαμε μαζί πάνω από
κήπους με μηλιές, μουσκεμένες απ' την υγρασία. Το
πουλί φλυαρούσε στ' αυτί μου : « Η σπηλιά    –σου 
έχω μιλήσει γι' αυτήν τόσες φορές–δεν είναι μακριά.
Το βατράχι που φυλάει μπροστά με ξέρει. (Τον πατέ-
ρα του τον έλιωσε προχτές η ρόδα της βοδάμαξας ).
Εκεί, στη σάπια κάσα, ανάμεσα σε δυόσμους, είναι
κρυμμένο το παλιό χέρι».




 Η ΚΡΥΠΤΗ, ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ
εκδ. στιγμή

© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου