Το Τραγούδι Του Εαυτού Μου, Ουώλτ Ουίτμαν

Όλες οι αλήθειες περιμένουν μέσα σε όλα τα πράγματα,
Ούτε επισπεύδουν την απελευθέρωσή τους ούτε αντιστέκονται,
Δεν χρειάζονται τις μαιευτικές λαβίδες του χειρουργού,
Το ασήμαντο είναι τόσο μεγάλο για μένα όσο το οτιδήποτε,
(Τι είναι λιγότερο ή περισσότερο από το άγγιγμα;)

Λογική και νουθεσίες ποτέ δεν πείθουν,
Η δροσιά της νύχτας τρυπώνει πιο βαθιά μέσα στην ψυχή μου.

Το Τραγούδι Του Εαυτού Μου, Ουώλτ Ουίτμαν
εκδ. Ηριδανός
μτφρ. Ζωή Ν. Νικοπούλου

Προαστιακός προς το Κιάτο

© Assimina

Το Τραγούδι Του Εαυτού Μου, Ουώλτ Ουίτμαν

Η απουσία του ενός είναι απουσία και των δύο, και το αόρατο αποδεικνύεται με το ορατό,
Ώσπου να γίνει αόρατο και να αποδειχθεί με τη σειρά του.


Το Τραγούδι Του Εαυτού Μου, Ουώλτ Ουίτμαν
εκδ. Ηριδανός
μτφρ. Ζωή Ν. Νικολοπούλου

δειληνό στην Αλθέα, Δ. Κρωπείας

© Assimina

Το Τραγούδι Του Εαυτού μου, Ουώλτ Ουίτμαν

Το διάστικτο γεράκι εφορμά πάνω μου και με κατηγορεί, παραπονιέται για την
φλυαρία μου και την αδράνειά μου.
Και εγώ ανήμερος, και εγώ αμετάφραστος,
Ξεφωνίζω τη βαρβαρική μου υλακή πάνω από τις σκεπές του κόσμου.
Η τελευταία ουριοδρόμηση της μέρας με περιμένει,
Εκσφενδονίζει τη μορφή μου στα εναπομείναντα και αληθινά σαν εκείνα στις
ισκιωμένες ερημιές,
Με παρασύρει στην άχνη και τη σκοτεινιά.
Απέρχομαι σαν τον αέρα, τινάζω τα λευκά μαλλιά μου στον δραπέτη ήλιο,
Σκορπίζω το σώμα μου στους στροβίλους, και το παρασύρω σε δαντελωτές
αιχμές βράχων.


-
Το Τραγούδι Του Εαυτού μου, Ουώλτ Ουίτμαν
εκδ. Ηριδανός
μτφρ. Ζωή Ν. Νικολοπούλου

φωτο. α.λ. Αλθέα

© Assimina

Το Τραγούδι Του Εαυτού μου, Ουώλτ Ουίτμαν

Η γη πλάι στον σοβαρό ουρανό, το καθημερινό τέλος της ένωσής τους,
Η ορθωμένη πρόκληση της ανατολής αυτή τη στιγμή πάνω από το κεφάλι μου,
Ο εμπαικτικός χλευασμός, Κοίτα λοιπόν αν θα είσαι εξουσιαστής.


Το Τραγούδι Του Εαυτού μου, Ουώλτ Ουίτμαν

φωτο. α.λ.

© Assimina

Το Τραγούδι Του Εαυτού Μου, Ουώλτ Ουίτμαν

Ορμή και ορμή και ορμή,
Διαρκώς η γεννετική ορμή του κόσμου.

Ουώλτ Ουίτμαν, Το Τραγούδι Του Εαυτού Μου

φωτο. α.λ.

© Assimina