Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Ο ποιητής Κώστας Σοφιανός για τον Θωμά Γκόρπα


       Βρήκα το κείμενο-μελέτη του Σοφιανού, από δημοσίευση του ίδιου στο χώρο του Academy-edu. Παραθέτω το λινκ πιο κάτω. Εδώ επιλέγω μερικές από τις παρατηρήσεις του Σοφιανού, στο τέλος της μελέτης, για την σχέση ή μάλλον, τη μη σχέση του Γκόρπα με τον Γκίνσπεργκ και το Ουρλιαχτό του, επειδή, κατά ένα τρόπο εκφράζουν με γνώση και τρόπο τεκμηριωμένο, και δική μου προβληματική όπως προέκυψε διαβάζοντας έργο νέου εν ζωή δημιουργού πριν λίγους μήνες. Ιδού:




Δ08.- ΄Αλωστε τι σχέση μπορεί να έχει η «ΚΟΥΦΑΛΑ ΕΛΛΑΔΑ» η «Φτωχιά Ελλάδα όπως γριά λουλουδού της Πλάκας/λουλουδού μπαλονού νταραβεριτζού καλντεριμιτζού» του Γκόρπα με την Αμερική του «America» και του «ΟΥΡΛΙΑΧΤΟΥ» του Γκίνσμπερκ; Και που κολλάει Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ με τους διηπειρωτικούς αυτοκινητόδρομούς των ΗΠΑ που διένυσε ο Κέρουακ; Και τα μπαράκια, τα καφέ σανταν, τα καφέ μπινέ, τα ουζερί, τα κουτούκια, οι ταβέρνες,τα μπουζουξίδικα και γενικώς τα ρωμέικα φαγάδικα και ξενυχτάδικα με τα μαγαζιά της Νέας Υόρκης και της Μασσαχουσέτης και της Καλιφόρνιας;  Αστεία πράγματα.

Δ09.- Γιαυτό και κρίνω ότι δεν υπάρχει ούτε ένας – ούτε για δείγμα ένας Beat μεταξύ των ιθαγενών ποιητών: για τον απλούστατο λόγο διότι δεν υπάρχουν τα πράγματα που θα παρήγαγαν τα βιώματα, που θα προκαλούσαν την ανάγκη  ενός ισοδύναμου ΟΥΡΛΙΑΧΤΟΥ  στην «ΚΟΥΦΑΛΑ ΕΛΛΑΔΑ», και  στην, πάλαι ποτέ, Καθ΄ ημάς Ανατολή γενικότερα.

Δ10.- ΄Οχι – δεν ήταν Beat ο Γκόρπας και συμφωνώ, εν προκειμένω,  με τον Γιώργο Μπαλούρδο και την εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία που αναπτύσσει στο πολύ καλό άρθρο του, ΄Ενας ρεμπέ-της ποιητής (περιοδικό «Μανδραγόρας», αφιερωματικό τεύχος, ο.π.  σελίδες 80 – 81). 


Ολόκληρη τη μελέτη μπορεί κανείς να διαβάσει και να συζητήσει πατώντας στον σύνδεσμο:


(ένας λογαριασμός στο Academy, θα ανοίξει την πόρτα σε πολλά ενδιαφέροντα κείμενα/μη διστάσετε)



© Assimina

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Αύγουστος




Ο Αύγουστος δεν αντέχει την πόλη· γι’ αυτό η πόλη απουσιάζει από τον Αύγουστο· τα σπίτια τότε σουφρώνουν τις μύτες· κλείνουν τα μάτια· ξεκουράζονται· εκεί ο Αύγουστος ερωτεύεται την πόλη· εσύ τραβάς τις κουρτίνες στα πλάγια· στριφογυρίζεις γυμνός στο δωμάτιο· ακούς τη φωνή σου δυνατά ή τη σιωπή σου δυνατή· ανάβεις τσιγάρο τα βράδια δίχως η κάφτρα να προδώσει τη μοναξιά· όλα· όλα για λίγο· βαριέσαι· βαριέσαι τον Αύγουστο που ερωτεύεται την απούσα πόλη· και την καλείς· την καλείς να επιστρέψει· της δίνεις ένα πρόσωπο και την φωνάζεις πίσω· να υπάρξει στο μήνα που έχασες την ελευθερία σου επειδή ήσουν ελεύθερος· κι εκείνη επιστρέφει· τα σπίτια ανοίγουν μάτια στόμα καταβόθρες· τραβάς τις κουρτίνες στις παρεμβάσεις· τραβάς τις κουρτίνες και στη διαφυγή· τώρα βρίσκεσαι ανάμεσα σ’ αυτά που γνωρίζεις περισσότερο· γνωρίζεις καλύτερα· κι αναζητάς· την ελευθερία που έχασες όντας ελεύθερος στη μοναξιά σου που δεν είχες να διαθέσεις και σ’ έπνιξε ._



[πες πως σου χαρίζω βώλους οι άνω μου τελείες]



δημοσιεύτηκε στις Staxtes


© Assimina

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

όπου το βασανάκι ευχαριστεί...


...την απουσία που μιλάει


ανησυχία δείχνεις
μήπως αλλοφρονήσει το μυαλό

κι ο μέγας ο ποιητής ο αρνησηκράτης 
μας μιλάει, νομίσει

τα ίδια δηλαδή που έπαθε 

κι ο Μήτσος ο πρεμούρας με τον Ντίνο τον μπακάλη
ή ο Βάκης ο φαναρτζής με τη Κίτσα τον αρσιβαρίστα


το ίδιο θα πετύχαινε
και μια Lancia Delta κόκκινη Indegrale
στην εθνική Αθηνών-Λαμίας πατημένη 
ή το υπό γωνία στροφής μοιρών 135 βλέμμα του Ριτσώνη
πίσω από το μπράτσο το σφιγμένο στους ώμους της συνοδού


γι αυτό είναι λοιπόν που λέω
άσε το όνειρο να γκαστρώνει το μυαλό και να το νοτίζει
σα δροσερό φιλί σε μέλη καυλωμένα
ή σαν τούτο το αεράκι το ιουλιάτικο
που φυσάει αυτή την ώρα που σου γράφω
στο πάνω χείλος το ιδρωμένο
και που δεν ξέρω αν αύριο ίδιο θα 'ναι ._


© Assimina

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

σαν γαλάζιο που ξεβάφει



πόση υπομονή να στριφώνεις
τις μοναξιές του κόσμου
να διπλώνεις τις ανησυχίες του
τις αγωνίες
πόση επιμονή να συνθέτεις συμμετρικά τις επιδιώ-
ξεις, τις επιθυμίες, τις αντιρρήσεις, τις διαφωνίες
η εμμονή από την άλλη να τοποθετείς αντικριστά
τις λεπτομέρειες για να συνάξεις συμπεράσματα
και να ορίσεις πορεία
να πιστέψεις
να ερωτευτείς
ν’ αγωνιστείς
κι ας γράφονται λάθος οι λέξεις
θα έχουν την αιτία τους
όλα χρειάζονται
κι η άσκηση αυτή να ταιριάσεις τα σοσόνια
τι νομίζεις;
εύκολο είναι;
να μη στραβώσουν οι γραμμές της ύφανσης
να μη ξεχειλώσουν τα λάστιχα
στο μήκος να ταιριάζουν
οι φτέρνες να ’ναι η μια μέσα στην άλλη
κι ύστερα... αυτή η λεπτομέρεια
οι δαντελίτσες στο τελείωμα...
να αγγίζονται σαν κεραμίδια
σαν να μαρτυρούν την αγάπη και την έγνοια
τι νομίζεις;
εύκολο είναι;
όλα χρειάζονται
όλα χρειάζονται για να ’χεις εκείνη τη μέρα ν’ ακου-
μπήσεις όταν θα έρθει η ώρα σου να ψιθυρίσεις
όπως εκείνος στον Κεμάλ,
ποτέ αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ._


από τη συλλογή: νοτιοανατολικό βλέμμα
εκδ. Ενδυμίων
2014





© Assimina