Dylan Thomas – η προοπτική της θάλασσας

Το απόγευμα πέθαινε. Τεμπέλικα, ανώνυμα, περιπλανιόταν δυτικά ανάμεσα στα έντομα της σκιάς. Πάνω από το λόφο, και το δέντρο, το ποτάμι και το σιτάρι, ως τη νύχτα που έπεφτε στη θάλασσα. Φυσημένο μακρυά απ’ την Ουαλλία μεσ’ απ’ τα νυσταγμένα γαλάζια σιτάρια, σαν άνεμος γεμάτος όνειρα και φάρμακα, ως την παλίρροια του ήλιου χαμηλά στη γκρίζα και μελωδική αμμουδιά, όπου τα πουλιά από την κιβωτό του Νώε ουριοδρομούσαν μ’ ένα θάμνο στο ράμφος τους και το αύριο, το αύριο σωριαζόταν πάνω στα γκρεμισμένα κάστρα της άμμου.



Εκδ. Πλέθρον
Μτφρ. Μιράντα Σταυρινού

Dylan Thomas - το Ποντίκι και η Γυναίκα

ΔΕΝ είναι απλό πράγμα, σκέφτηκε, αυτό το γραπτό που έ-
χω μπροστά μου. Είναι η διήγηση της δημιουργίας. Είναι
η εξιστόρηση της γέννησης. Μέσ' απ' αυτόν είχε βγει κά-
ποιος άλλος. Ένα πλάσμα είχε γεννηθεί, όχι από μήτρα,
αλλ' απ' την ψυχή και τον περιστρεφόμενο εγκέφαλο. [...]
Τότε κατάλαβε τι φώναζε ο άνεμος, που πήρε της γυναίκας
την κραυγή, στο τελευταίο όνειρό του. "Γέννησέ με", είχε φω-
νάξει. Και γέννησε ένα θηλυκό ον. Η σάρκα του θα την τύλι-
γε και η ζωή που της έδωσε θα την έκανε να περπατά, να
μιλά, να τραγουδά. Κι ακόμα γνώριζε, ότι ήταν πάνω σ' αυτό
το χαρτί που εκείνη ολοκληρώθηκε.

Dylan Thomas - το Ποντίκι και η Γυναίκα
(απόσπασμα)
από το: Προοπτική της Θάλασσας
μτφρ. Μιράντα Σταυρινού
-
φωτο: λεπτομέρεια κορμού
"Ξαρχάκος"
πάρκο Λευκού Πύργου, Θεσσαλονίκη

Dylan Thomas - Το ποντίκι και η γυναίκα

Dylan Thomas - Το ποντίκι και η γυναίκα
(απόσπασμα)
-
ΧΧΙΙ

ΥΠΗΡΧΕ αξιοπρέπεια σ’ ένα τέτοιο φόνο. Κι ο ήρωας μέσα του ανυψώθηκε σ’ όλη την αγιοσύνη και τη δύναμη. Ήταν δίκαιο, αυτός που την είχε οδηγήσει έξω απ’ το σκοτάδι, τώρα να τη στείλει μακριά. Και δίκαιο γι’ αυτήν να πεθάνει μη γνωρίζοντας ποιο χέρι την κεραυνοβόλησε απ’ τον ουρανό και την έριξε κάτω.
-
από το: Προοπτική της θάλασσας
εκδ. Πλέθρον
μτφρ.: Μιράντα Σταυρινού
Σελ. 55
-
φωτο: Θεσσαλονίκη - Λιμάνι Προβλήτα Α΄
λεπτομέρεια κτηρίου

Προοπτική της θάλασσας, Dylan Thomas

 Ο Θεός στον ύπνο του είχε ανεβεί μια κλίμακα κι ο χώρος τρία σκαλιά πάνω απ' το τελευταίο, απέκτησε οροφή και δάπεδο απ' τις ζωντανές σελίδες του βιβλίου των ημερών. Οι σελίδες ήταν κήποι, οι κτισμένες λέξεις ήταν δέντρα κι η άνω Εδέμ βλάσταινε σε Εδέμ κι η κάτω Εδέμ βλάσταινε σε Εδέμ στη χαμηλότερη γη, ένας ατέλειωτος διάδρομος από θάμνους, πουλιά και φύλλα.


Dylan Thomas - προοπτική της θάλασσας
εκδ. Πλέθρον
μτφρ.: Μιράντα Σταυρινού
(απόσπασμα)

του μήνα...

πίνακας: Χανιά - τα μπάνια
τέμπερες

© Assimina