Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

I Shall Come Back, Ντόροθι Πάρκερ


 Θα επιστρέψω

Χωρίς να καυχιέμαι θα επιστρέφω
Θρήνος του ανέμου, του κοιμητηρίου αρματωσιά·
Αλλά, τρέμοντας, από τη ψυχρή αιωνιότητα ξεφεύγω –
Μια ήπια εντελώς και μπερδεμένη μικρή σκιά.
Το μεσονύχτι πένθιμη δεν θα κάνω επιδρομή,
Μα απαλά θα έρθω όπου είχα επιθυμήσει να ’μαι
Στο λυκόφως του Απρίλη την ατραγούδιστη φωνή
Και, εγώ όχι εσύ, θα είμαι αυτός που θα φοβάμαι.

Που απ’ τα υπέροχα των νεκρών ονειροπολήματα,
                                                                 παράξενο αυτό
Σε σένα, που περισσότερο με πλήγωσες, γυρνώ.
Πιθανά στη κεφαλή σου πάνω, το χέρι μου μη νοιώθεις,
Ένα αδέξιο και νέο τόσο, φάντασμα θα είμαι.
Κι ίσως, να μη ξέρεις πως βρίσκομαι κοντά–
Κι αυτό αγαπητέ, θα σπάσει τη στοιχειωμένη μου καρδιά.

                                             μτφρ.: Ασημίνα Λαμπράκου


© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου