Κώστας Θ. Ριζάκης, στ' όνομά σου

 

 

 

στ’ όνομά σου

 

 

ταίρι της νύχτας φιμωμένη ενοχή

χρόνια μετά την αυτοσχέδια ένωσή μας

θα ’χεις τρυγήσει πλέον κάθε μου καρπό

κι ό,τι άδολος σου χάριζα με τόση ζέση

θα ξαναβρίσκω στης μορφής σου τον παλμό

 

κατάσαρκα θα ντύνεσαι στο σχήμα της αφής μου

θ’ αναμασάς τη γεύση μου στο στόμα σου καιρό

με χρώματα πουλιών όσο θα σε ονομάζω

τ η ς  ν ύ χ τ α ς  τ α ί ρ ι

ματωμένη στο σκοτάδι μου κραυγή

μπροστά στην πόρτα της αδέσποτης καρδιάς σου

που βρίσκεις το κουράγιο και με φτύνεις

κουκούτσι τώρα αδειανό που θα σκληρύνει

θα σπάσει δόντια αφελών περαστικών

μόλις στην άσφαλτο άταφος

νεκρός κυλήσω

 

σκυλί το πνεύμα μου αβάπτιστο και ξέρεις

μπορεί τους δρόμους να γαβγίζει στ’ όνομά σου

 

 

Ο ΚΥΡΙΩΣ ΝΑΟΣ

[2006]

 

 

ε π ι τ ά φ ι ο ς   δ ρ ό μ ο ς

      ΠΟΙΗΜΑΤΑ Α΄  [1985-2010]

 

 

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ

             ΑΘΗΝΑ 2011

 

 

 

© Assimina