Τετάρτη, Αυγούστου 29, 2007

κουβεντες σαφους αποχωρισμου .

μαυρα φοραω καθε μερα
απο πενθος, οχι!
το ξερεις!
καποιες στιγμες με κρυβουν
αλλες με φανερωνουν
γι αυτο, τα μαυρα που φοραω ειναι

το μαυρο δε ταιριαζει στη φυση
φανταζομαι πως αυτο θα μου ελεγες χαμογελωντας με συγκαταβαση
ουτε και στο απο μακρυα πενθος ταιριαζει

η πλατεια ωστοσο μαυρισε σημερα
μονο που το μαυρο της ειχε φωνη
τη σιωπη που ουρλιαζει, κανεις δε την πετυχε μεσα απο τον οχλο

το μαυρο δε ταιριαζει στη φυση
μητε οι αφορισμοι
των ποιητων λογια..
εκδικηση η μανα δε παιρνει παρα στων ανθρωπων τις ιστοριες
προσαρμοζεται κι επανερχεται
η φυση
μαζι της τραβα κι εμας


40 νυχτες και σημερα
με τον ηλιο
το δρομο πισω επρεπε να παρεις
της χωρας μας το πονο
τα ματια σου να μη κρατησουν...


παμε λοιπον ψυχακι!
αγαπες γεμιζει το δισακι..
ο Παπαζι παιζει τη μπουρουδα
κι ο Μαλαμας τραγουδια
ο Θανασης λεει τον Πεχλιβανη
ο Στινγκ βγαινει στο σεργιανι
και πλεκει τη ζωη γιορντανι..!

δε προλαβα καλη μου
να σ' ανοιξω τη ψυχη μου

σηκω και πισω μη κοιτας
σταχτη παντου κι οφελιμιστικος καυγας
λιγοι στον πονο σκυβουν
πολλοι μ' αξιοπρεπεια τον κρυβουν


φωνες και δυσοδεια
του κερδους αμαρτια
λαθος κοστολογησανε τις αξιες
οι πραξεις μας φωναζουν απαξιες
απο πιο πρωτο να αρχισω;
δυσκολα να ξεκινησω
ας ησουν κοντα μου να τα πουμε
μιαν ακρη να την βρουμε...

κλαιν' οι ανθρωποι
κι οι ποιητες ουρλιαζουν
και δικαζουν
αλλοι με ψογο
αλλοι με φοβο
καποιοι με εννοιας σπαραγμο
κι ολοι με πονο...


δε προλαβα καλη μου
να σ' ανοιξω τη ψυχη μου..

40 νυχτες και σημερα
με τον ηλιο
το δρομο πισω επρεπε να παρεις

παμε λοιπον ψυχακι!
αγαπες γεμιζει το δισακι..
ο Παπαζι παιζει τη μπουρουδα
κι ο Μαλαμας τραγουδια
ο Θανασης λεει τον Πεχλιβανη
ο Στινγκ βγαινει στο σεργιανι
και πλεκει τη ζωη γιορντανι..!


ανοιξ' τη πορτα των αγγελων το κλειδι
κι ο πατερας στεκει να σε δει...


καληνυχτα χαμογελακι...
των φιλων σου η σκεψη
στους ανεμους θα σε σκεπαζει σπουργιτι..!
καληνυχτα..

Σάββατο, Αυγούστου 25, 2007

ποναω

απο χτες βραδυ ποναω και ντρεπομαι
κι άλλα, μα αυτα διαλεγω να τονισω


ντρεπομαι γιατι και παλι μεσα στο χαμο
- οι πολιτικοι αυτοπροβαλονται
και βρισκουν ευκαιρια να προβαλουν τις θεσεις τους
- οι δημοσιογραφοι κεντραρουν στο χαμο και τον πονο
διχως να αφηνουν περιθωρια στους λιγους που μπορουν να δωσουν οδηγιες
ποναω γιατι ξερω πως χώρια προκοπη δε γινεται σε καταστροφες...


ποναω
κι οι σαρκες μου απαιτουν


συστρατευση


αυτο,
η γυναικεια μου λογικη κι η πολιτικη μου ευθυνη
μου υπαγορευουν



οι ευθυνες θα αποδωθουν στο τελος
εστω και τωρα, αργα, ας αποδωσει το μετρο

παραπεμπω ...



παραπεμπω...


σημαδευοντας με λογικη

κι επαναλαμβανω...


φλογα γινανε τα ματια μου
σταχτες σταλαζει το κορμι μου

ανθρωποι
ανοες
μικροι
αφρονες και τιποτενιοι
αλαζονες
πλεονεκτες
επηρμενοι
τις κερκοπορτες ανοιξαν
ινα αλωθη η ζωη μου...


πειρατες
τυμβωρυχοι
και ρουφιανοι
συληουν και λυμαινονται την πνοη μου...

μαυρο υψωνω φορεμα
απ' το εντρομο κορμι
ομοια Εκαβη σερνω τη φωνη
ωδυνεν οδυνη η ψυχη μου
Καταραμενοι!


κι οπως του κοσμου τον πονο ντυνομαι
Μηδεια κι Αντιγονη
Κλυταιμνηστρα κι Ιοκαστη
Δημητρα και Περσεφονη
κι αλλες,
της αληθειας μα και της αναγκης δημιουργηματα,
γυναικες..
εις γενναν ορκιζω τας γενεας


κατω απο της Τηθυος τα πεπλα προστατευμενα
παιδια να μεγαλωσουνε
μ' ονειρα ασημοκεντημενα
αξιες απο κεινες που πνευμα θα δινουνε
σε
γη
νερο
κι αερα..


αλλως,
την ευθυνη εις των πραγματων την αλλαγη
αποποιουνται
αφου, κατα τα γνωστα,
τα νεα, απο νεους που στο παληο εναντιωνονται,
θα 'ρθουνε.........

...



α.λ.
16/8/2007


*******

ντροπη
αυτο ειναι που αισθανομαι
...

25/8


Πέμπτη, Αυγούστου 23, 2007

μικρη πατριδα

αυτους τους στιχους ηθελα να τους ειχα γραψει εγω...
αφιερωμενο σε σενα αλλά και στον εαυτο μου
θα διαισθανθεις το γιατι κι ας ξεκιναμε απο διαφορετικες αφετηριες
με αγαπη...




Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
τα χρόνια μου είχαν ρίζες, ήταν δέντρα
που τα 'ντυσε με φύλλα η καρδιά
και τα 'φησε ν' ανθίζουν μες στην πέτρα

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
Οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση
Οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν, νησιά
που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
Η νύχτα εσύ, το όνειρο της μέρας
Μικρή πατρίδα, σώμα μου κι αρχή
Η γη μου εσύ, ανάσα μου κι αέρας

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
Ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει
Σε όνειρα, σε αισθήματα υγρά
το μυστικό τον κόσμο ν' ανασάνει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
Η νύχτα εσύ, το όνειρο της μέρας
Μικρή πατρίδα, σώμα μου κι αρχή
Η γη μου εσύ, ανάσα μου κι αέρας

Ανδρεου Γιωργος


εδω ακουγεται απο τη Χαρουλα Αλεξιου

Κυριακή, Αυγούστου 19, 2007

Αθηνα - Αλεξανδρουπολη - Ορεστιαδα : βορεια... παραλληλα με το ποταμι .

- προσεχε μανα! θυμασαι τι γινεται εκει πανω το δεκαπενταυγουστο..!

αναφορα στη ταινια του Γιαναρη
η "ανησυχια" του γιου
η μικρη ειχε αλλου ειδους και σοβαροτερες ανησυχιες




ολιγοημερη αδεια απο τα οικογενειακης φυσεως καθηκοντα με βουλα απο την ιδια την οικογενεια
χωριστες διακοπες
αυγουστος του 2004
στην Αθηνα οι Ολυμπιακοι Αγωνες



αποφαση αιφνιδια
ο στοχος υπαρκτος απο καιρο
βορεια
παραλληλα με το ποταμι, αυτο που βαζει ορια στις δυο χωρες
αντιθετα απο το αλλο που θελει τις διακοπες σε ιν και μη, νησιωτικους προορισμους

Αλεξανδρουπολη - Ριζια, τριεθνες
μεσον: τραινο




το μικρο χρονικο:



14*8



ξεκινημα νωρις (5:30πμ απο το σπιτι) με υπνο ελαχιστο
ταξιδι μακρυ
δεν μπορεσα να το χαρω οπως το λογαριαζα, απο την κουραση
ουτε καν το αισθημα της προσμονης δεν εχω
μονο τη σκεψη μη και με "προδωσει" η καρδια μου

τοπιο αξεπεραστο μετα τη Δραμα
πρωτη ματια: σπιτια σαν τα παληα προσφυγικα απο ταινιες της Φινος Φιλμ
κεραιες δυο(!!) δορυφορικες το καθενα
οι πολυκατοικιες στη πολη δεν εχουν...!!!

ομορφα!!!
σταθμος τραινων, κεντρο πολης, παραλια, νυφοπαζαρο, ξενοδοχειο, κοντα!
ξενοδοχειο... ΑΑΑ!!!
κατα τυχη
ουτε που συνδυασα το ονομα με τον ομιλο στην Αττικη
εντυπωσιαστηκα
μπανγκαλοου
εχει και μπαρακι, T.V., ωραια επιπλα, μπουκαλακια!!, μεσα στα πευκα, διπλα στη θαλασσα
I have nothnig - but everything...



15*8


το βραδυ εβρεξε δυνατα!
το χωμα και το πουσι από τα πευκα μυριζουν φθινοπωρο!
Κανει κρυο

στη μπανιερα το ζεστο νερο ακομη να ερθει
αναρωτιεμαι αν θα βρω το θαρρος να διευθυετησω το θεμα υπερ μου

χθες, παρα τη κουραση, βγηκα βολτα
στο νυφοπαζαρο!
νωρις και μονη
ενοχληθηκα!!!

"καταφυγιο" στα Goodys αναμεσα σε μαμαδες και πιτσιρικια
εγκανια στη καμερα του κινητου
αποστολη mms σε φιλους, καρτα στη κορη

το νυφοπαζαρο γεμισε
χωθηκα στην ασφαλεια(?) του πληθους
επιστροφη, αργα

παρα τη συναυλια στο διπλανο δημοσιο παρκο, κοιμηθηκα ξερη
δεν θυμαμαι τι ονειρευτηκα…


απογευμα...

...γυναικες πληθωρικες με γλυκα, βαρια αλλά ομορφα αρωματα..
...ανθρωποι ιδιοι παντου!

αντρες μεσηλικες που σε ψαχνουν με το βλεμμα κατω από τη μπλουζα, στο υψος του στηθους

νεαροι «επιθετικοι» που επιδεικνυουν «προσοντα» σωματικα και διαθεσεις…

μεγαλες γυναικες (γριες!!!) που σε κοιτανε πρωτα στα ματια διερευνητικα και μετα κατ’ ευθειαν αναμεσα στα ποδια – λες και... διερευνουν το ποτε και πως..!!! με μια ταση να σου μεταφερουν μυστικα χρησης του φυλου, δικου σου και του αντιθετου..
εικονα Σμυρνιας μιας εποχης που προλαβα –και αυτή- από την τηλεοραση
νεαρες γυναικες που προσπαθουν ν’ αγαπησουν το σωμα τους μέσα από τα βλεματα των άλλων…

λεωφορος
διαβαση χωρις φαναρια
τα αυτοκινητα και από τις δυο πλευρες, μου δινουν προτεραιοτητα!!!

βραδυ...


πληθος κοσμου
η μεγαλη γιορτη!
ενα σουβλακι σε μια παροδο της παραλιας
δυο αντρες ψαχνουν για τραπεζι
ο ενας ζητα την αδεια μου να καθισουν στο δικο μου
ετσι κι αλλιως, άλλος χωρος δεν υπαρχει
η κουβεντα στηνεται
συστασεις
πληροφοριες
γενικευσεις και πιο ειδικα, μεχρι εκει που εγω αισθανομαι καλα
αρνηση στη προταση για συνεχεια
εκπληξη στην αποκαλυψη της τυφλοτητας του συνομιλητη μου
και πως οχι αφου, με κοιταζε καρφι στα ματια, εκφραστικοτατος
ασε που ηταν βαθεια γαλαζια!
λεπτομεριες επι του θεματος
λιγη κουβεντα ακομη
ωρα για αναχωρηση
ευχες
για το ταξιδι του της επομενης
για τη ζωη γενικοτερα
δε θυμαμαι πια το ονομα του
ας ειναι καλα!



16*8




προς Ορεστιαδα
ο στοχος ο αρχικος ματαιωνεται
χρειαζομαι περισοτερο χρονο

λεωφορειο
και ολοι οι ενδιαμεσοι σταθμοι
σουφλι, Διδυμοτοιχο και αλλα χωρια που δε τα θυμαμαι



ουρανος γαλαζιος όπως στα κεντηματα!
και πιο κοντα σε σενα!!!
σπιτια χαμηλα – απεραντα χωραφια

μαλλια καστανα, επιδερμιδα στο χρωμα του μελιου – σκουρα από τον ηλιο, ματια γαλαζοπρασινα και λαδι ανοιχτα!!!
τι γονιδια, θε μου!!!

Ορεστιαδα
πανεμορφη ή ετσι μοιαζει σε μενα;
ενα γλυκο στη πλατεια της
ολιγοωρη ξεκουραση
σταθμος τρενων
τι ομορφια!
τι ομορφια!!!
μια χωρικη τραβαει το ενδιαφερον μου
ντρεπομαι να τη φωτογραφισω
μα τι κανει;
καθεται στα ποδια της και τραμπαλιζεται
αδυνατη οσο δε παιρνει

τρενο!
παραλληλα στο ποταμι!!!
επιτελους!
μικρα ομως τα διαστηματα με ελευθερη ορατοτητα
ομιχλη που μας συνοδευει απο την Ορεστιαδα, παρακτια και πισω απο τους φυσικους φραχτες
πως ναναι αραγε η ζωη πισω απο κει;
ακριβως πισω απο κει
οχι στις πολεις και τα χωρια



αγωνας δρομου!
επιστροφη

λεωφορειο Αλεξανδρουπολη - Κομοτηνη κι επειτα Ξανθη
μια οικογενεια, Πομακων αραγε;, αλλά μοναχα τα γυναικεια μελη της
το λεωφορειο μαλλον κανει παρακαμψη για να αφησει τις γυναικες
που;
δεν ξεχωριζω τιποτε σε μεγαλη αποσταση!
ο οδηγος φερεται υποτιμητικα κι αποτομα
εκεινες αγερωχες ανταποδιδουν σχεδον στα ισια!!!
μαντηλες και μοδατα τζινς τα κοριτσια απο μεσα



βραδυ, 9μμ Ξανθη – σταθμος τρενων


στη Κομοτηνη οι ανθρωποι σκουροι σε δερμα και μαλλια
αχρωμη πολη!
ειδα μονο το σταθμο των λεωφωρειων
αναταραξεις στο υψος της καρδιας
κουραση ανυποφορη
με λυπηθηκε



Ξανθη
ομορφη πολη!
χρωμα
χ ρ ω μ α
αμφιθεατρικη

παιρνω ταξι απο τον σταθμο των λεωφωρειων και παω στα τρενα
μια θεση με δυσκολια, ομως βρισκεται!
χρησιμοποιω το ταξι για ...ποδια!
η βολτα και η ξεναγηση καλες
πολυ!
ομορφη πολη!


γυναικες με μαντηλες κι ανοιχτοχρωμα ματια
δεν μπορεσα να δω πολλα
τσιφτετελια στα ραδιοφωνα
παρα τις μαντηλες, τα δαχτυλα χτυπουν το ρυθμο της μουσικης, το κορμι λυγιεται, τα ρουχα αγκαλιαζουν τη γραμμη του σωματος


ειμαι σε ένα καφεουζερι στο σταθμο
εδώ νοιωθω ο μ ο ρ φ α
ειμαι καλα .






οτι κερδισα εκτος απο αυτα που ειδα και ψηλαφησα
ειναι η διαχειριση του χρονου μου
οπως ηθελα, διχως την αναγκη συντονισμου με αλλους,
ακομη κι αν αυτοι ειναι η οικογενεια μου
εχω την εντυπωση πως
αυτο μπορει να ονομασθει: ελευθερος χρονος
κανενας αλλος...!!!

τις ημερες πριν την αποφαση και πραγματοποιηση της,
πριν το ταξιδι δηλαδη,
στεκομουν αμηχανη μπροστα στην ελευθερια που μου ...χαριζοταν!




*********************

Hotel California
και Χοσε Φελιτσιανο αν θυμαμαι καλα
και τα συνδεω σωστα!
στο καφε ουζερι του σταθμου των τρενων της Ξανθης
οπου κρατηθηκαν και οι τελευταιες σημειωσεις
γραμμενες εδω σε courier και italics
οτι εκ των υστερων προστεθηκε,
στο γραπτο κι οχι τη μνημη, σε arial


α.λ.
αυγουστος 2004
(14 - 17)




καποτε θα γυρισω
με λογο
με χρονο
με σκοπο
καποτε θα γυρισω

Παρασκευή, Αυγούστου 17, 2007

οργη κι ελπιδα .



φλογα γινανε τα ματια μου

σταχτες σταλαζει το κορμι μου




ανθρωποι, ανοες, μικροι

αφρονες και τιποτενιοι

αλαζονες

πλεονεκτες

επηρμενοι

τις κερκοπορτες ανοιξαν

ινα αλωθη η ζωη μου...



πειρατες

τυμβωρυχοι

και ρουφιανοι

συληουν και λυμαινονται την πνοη μου...



μαυρο υψωνω φορεμα

απ' το εντρομο κορμι

ομοια Εκαβη σερνω τη φωνη


ωδυνεν οδυνη η ψυχη μου


Καταραμενοι!





κι οπως του κοσμου τον πονο ντυνομαι

Μηδεια κι Αντιγονη

Κλυταιμνηστρα κι Ιοκαστη

Δημητρα και Περσεφονη

κι αλλες, της αληθειας μα και της αναγκης δημιουργηματα,

γυναικες..

εις γενναν ορκιζω τας γενεας


κατω απο της Τηθυος τα πεπλα προστατευμενα

παιδια να μεγαλωσουνε

μ' ονειρα ασημοκεντημενα

αξιες απο κεινες που πνευμα θα δινουνε σε

γη

νερο

κι αερα..



αλλως,

την ευθυνη εις των πραγματων την αλλαγη

αποποιουνται

αφου, κατα τα γνωστα,

τα νεα, απο νεους που στο παληο εναντιωνονται,

θα 'ρθουνε...






α.λ.

16/8/2007