Κυριακή, 5 Απριλίου 2020

μας ξέκανες μωρ' Άνοιξη




μας ξέκανες μωρ' Άνοιξη
και πώς το φως θ' ανοίξει
ο ουρανός να φωτιστεί
η πλάση να λυγίσει

στες ομορφιές, τα λέλουδα
στις όψεις τα κλωνάρια
κι απέ τα χώματα να μυριστούν
στου κόσμου τα λιβάδια

να πέφτει βροχή σαν αγιασμός
αέρας να βουίζει
κι η μέλισσα ολοχαρής
τ' άνθη να μαυλίζει 

να βγει κι ο διάκος στο Δαδί
Ανάστασον, να ψάλλει
να κελαηδήσει το πουλί
πάν' στις μυρτιάς τα θάλη

να βγει και η καρδούλα μου
στον ήλιο στολισμένη
ν' απλώσει αγάλι τη χαρά
στο φως του μυρωμένη

να τραγουδά, να τραγουδά
Ελέησον, να ψάλλει
κι από την άκρη των ρυθμών
να φεύγουνε δυο γλάροι

τον κόσμο πούναι στρογγυλός
να πάρουν στην αγκάλη
ο ένας προς Δυσμάς
ο άλλος όπου βγάλει

ν' ανοίξουν οι καρδιές
σαν το μικρό περγιάλι
ν' ανοίξουν τα παράθυρα
στων κοριτσιών τα κάλη


να βγουν αγόρια στο γιαλό
άντρες στο δρόμο για δουλειά
να βρουν και οι ψυχούλες μας
αντριά, μια δύναμ' άλλη


μας ξέκανες μωρ' Άνοιξη
και ποιός να μας γιατρέψει
π' αστόχησαν τα λόγια μας
δίχως φιλί και χάδι






© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου