Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2018

Κατέρω



 "Δεν είχανε πολλά. Δεν χρειαζόντουσαν πολλά. Κι ούτε ο ένας τον άλλο χρειαζόταν πια. Είχανε γεράσει μαζί. Τόσα, μα τόσα χρόνια. Συνήθισαν ο ένας τον άλλον. Ξεχάστηκαν. Τους αρκούσε ένα σούρσιμο από παντόφλες, ένας βήχας σαν πνιγόντουσαν από την ανάσα τους, ένα τίποτα σχεδόν για να επιβεβαιώσουν την παρουσία του άλλου και ησυχασμένοι ν’ ασχολούνται με ότι καταπιάνονταν. Έτσι αποκάμουν τα ζευγάρια σαν ο καιρός μαζί είναι πιο μεγάλος από τον χώρια. Έτσι αποκάμει κι η ζωή τον άνθρωπο που από συνήθειο πια ζει. Σιωπηλά προσωπεία που όμως δεν αποσώνουν την ανάγκη για τ’ όμορφο."


ολόκληρο στις Staxtes πατώντας επάνω στη φωτογραφία

για όποιον θελήσει να διαβάσει το κείμενο, Ctrl kai + ταυτόχρονα,
για να μεγαλώσουν τα γράμματα

η φωτογραφία επεξεργασμένη απο τον Στράτο Φουντούλη,
είναι του καλού φίλου φωτογράφου, Γιώργου Κασαπίδη


Κατέρω
 


© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου