Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018

Ρίλκε, Χοροί θανάτου



 Ρίλκε, Χοροί θανάτου


Το αυγουστιάτικο πρωινό με προσπέρασε χρυ-
σοπόδαρο.
Ήμουν ξαπλωμένος μέσα στα σγουρά, γυα-
λιστερά μούσκλια και παρακολουθούσα το διάβα
του. Είδα τις φωτεινές πρασινωπές αντανακλά-
σεις που έριχνε πάνω στο ασημόλευκο χαλίκι, λες
και σκορπούσε απλόχερα γύρω του κρυστάλλους
μαλαχίτη. Και αφουγκράστηκα το ανάλαφρο βή-
μα του, που ξυπνούσε τα έκπληκτα λουλούδια α-
πό το μακρύ, γλυκύ ύπνο τους.
Άνοιξα διάπλατα τα χέρια μου και έστρεψα το
βλέμμα ψηλά, στις φουντωτές κορφές των δεν-
τρων, που λικνίζονταν απαλά πέρα δώθε, πέρα
δώθε, όμοιες με πελώριες σκούπες που είχαν βαλ-
θεί, θα ’λεγες, να κάνουν τον γαλάζιο ουρανό να
λάμψει από πάστρα. Κι ας ήταν αυτός τόσο δι-
αυγής και λαμπερός!

(απόσπασμα από το:
Σκίτσα του λυκόφωτος βγαλμένα
από τις μέρες μας

Ι
Κι όμως τελικά στο θάνατο

μικροδιήγημα από τη συλλογή με γενικό τίτλο:
Rainer Maria Rilke, αυτός που σκότωσε το δράκο και άλλα διηγήματα)






-
καθώς το διάβαζα χθες, μέσα στο υγρό, μουντό, βαρύπνοο δειλινό στην πλατεία,
πέρναγε εντός μου λαμπυρίζον.




© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου