Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

Ντόροθυ Πάρκερ, Ποιήματα - μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου



από τον επίλογο:

Είναι κρίμα που η Ντόροθι Πάρκερ, παρά την διεκδίκηση του
αντικομφορμισμού στη στάση της, τη θέση της ενάντια στην αδικία, τις
πρωτοποριακές ιδέες της για τη θέση των γυναικών, κ. ά., δεν
μπόρεσε να διακρίνει πως, τόσο η σταθερότητα που ποθούσε, όσο και η
απιστία που την πλήγωνε, είναι δυο ισοδύναμα αναγκαίες ροές της
πολυσύνθετης ανθρώπινης φύσης και που το ίδιο το κοινωνικό σύστημα
που αντιτάχτηκε, τις φέρνει αντιμέτωπες προς ιδίαν χρήση.
Θα μπορούσε ίσως τότε, συγχωρώντας, να κατασιγάσει την τάση της
για αυτοκαταστροφή από περιφρόνηση στον εαυτό της για τις αποτυχίες
του, και την υπερβολική απαίτηση από τον «Άλλον».

Η θέση κι η συμβολή της Ντόροθυ Πάρκερ στα κοινωνικά, αλλά και η
προσωπικότητά της όπως εμφανίζεται στα ποιήματά της, ήταν οι
παράγοντες που με συγκίνησαν και με έδεσαν με το δικό της, ανάμεσα σε
άλλων, έργο, θερμά, δημιουργικά και με ξεχωριστή περιέργεια και χαρά
ανάγνωσης και απόδοσής του.
Οι αναφορές στο πρόσωπό της μέσα από ανθρώπους που
συναναστράφηκε, δεικνύουν στοιχεία που γίνονται φανερά και στην
ποίησή της. Σαρκαστική, με ιδιαίτερη αίσθηση χιούμορ, ρομαντική,
πολιτικοποιημένη, μαχητική, ανεξάρτητη, σπαρακτική, τρυφερή.

Οι μεταφράσεις των ποιημάτων της Ντόροθυ Πάρκερ, λειτούργησαν, σε
συνθήκες προσωπικής εγκατάλειψης, σαν οι μικροί στέρεοι βράχοι που
πατάς για να βγαίνεις απέναντι, κόντρα στο ρεύμα ενός ποταμού που σε
παρασύρει. Και το πέτυχαν.
Ανέσυραν και διατήρησαν τη σταθερή αναφορά και κανονικότητα που
είχε ανάγκη η σκέψη μου για ένα μεγάλο διάστημα.

Τα ποιήματα επιλέχτηκαν με τυχαία σειρά και με την ίδια μεταφράστηκαν.
Εδώ, στην ανανεωμένη ανατύπωσή τους, δέθηκαν σε μια ακολουθία έξι
ενοτήτων, που συνιστά ένα είδος θεατρικού ποιητικού μονολόγου. Αυτόν
το μονόλογο, η φαντασία της μεταφράστριας θέλησε να τον “δει” να
διαβάζεται από τις αγαπημένες της ηθοποιούς: Μαριέτα Ριάλδη και Έλλη
Λαμπέτη, με τις σιωπές και τις εντάσεις των σωμάτων και των βλεμμάτων
τους, που, πιστεύει, “δένουν” με το ύφος της Πάρκερ.


Σεπτέμβρης 2017, Αθήνα                                     Ασημίνα Λαμπράκου







© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου