Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017

λευκο απο χθες, ιφιγενεια σιαφακα*


[...]
     Το διασκέδαζα, βλέπετε, πολύ κι εγώ , που είμαι, σας
το εμπιστεύομαι, ανίκανη να ζήσω έστω και με τη φαντα-
σία μου τέτοια συναρπαστικά, διότι έχω μια παντελώς έως
το κόκαλο λευκή ψυχή. Θυμάμαι από παλιά το χρώμα της.
Ένα πανόραμα ξεστρατισμένης τρυφερότητας! Ένα λευκό
από χθες! Ούτε και ψίχα από αμύγδαλο ούτε και δαντέλα
ούτε και σάβανο ούτε και ήλιος ξασπρισμένος ούτε και γεύ-
ση από ασβέστη ούτε και ομίχλη ούτε και χιόνι, μόνο μια πόρ-
τα ανοιχτή βρίσκεται εκεί, που μ' αναμένει να βουτήξω σε
μιαν άχρονη, άχωρη, άηχη, άυλη λευκότητα, που έχω την
αίσθηση πως, αν τη διασχίσω, θα φτάσω εκεί όπου τέμνο-
νται η αυτοχειρία με την ελευθερία, ή εγώ μ' εκείνο ακριβώς
που είμαι, αλλά δεν το φαντάστηκα ποτέ πως είμαι, κι αυτό
είναι αλήθεια πως τρομάζει, όπως ο θάνατος τρομάζει.
[...]


λευκο απο χθες, ιφιγενεια σιαφακα*
σελ. 108
εκδ. ΣΜΙΛΗ



*όπως γράφεται στο εξώφυλλο του βιβλίου


Jordan Tiberio photograph


© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου