Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Κατά Ασπαράκτων, Χρίστος Παλαιοπάνος



 Ιουλίου σπαραγμός



Ο πόνος από την πλευρά του φεγγαριού
εκεί
της υπεροπτικής ερωμένης και της ιδανικής πολιτείας
μια σβησμένη ρομφαία πλέον

τώρα με σένα θηλυκέ μου σπαραγμέ εδωνά
από του ήλιου την πλευρά ο πόνος
ελευθερία

ώστε κάθε σκήπτρο στο ίαμα παραλυμένο
κι η μανία του σπαραγμένου για ξήλωμα βασιλιάδων
ξεθυμαίνει
καθώς γνωστότερο τώρα πώς οι βασιλιάδες ξηλωμένοι
καθώς ανέραστοι αυτοί
καθώς ο ήλιος...
καθώς το φεγγάρι...

καθώς ήλιος αλωνάρης μας μουσκεύει
και τα χρυσαφικά σου σπλάχνα σπαραγμέ μου
στα σπλάχνα μου - μαζί
ρομφαία απειλητική για ό,τι ιδιόκτητο ενδεχομένως

ώστε νάμα - μας μουσκεύει
και χρόνος του
απελευθερωτικός
εδωνά
περασμάτων
τώρα της έκστασης στον γενέθλιο Άη-Λιά μου
που αγγιγμένος μέσα σου σπαραγμέ μου
γνωρίζομαι
τότες στη γέννα και τώρα όμοια μάλλον
με τη γραφίδα φτιάχνοντας την
περνώντας
απ' της δαιμονικής το εφηβαίο
στο ποίημα μας

το σημερινό
το ηλιασμένο
που αλωνίζει
και θερίζει
το παράλογο των θυροφυλάκων
τις θύρες να ορίζουν  - από θύρες ανύπαρκτες
τους αφανίζουμε
αφιονισμένοι
τις θύρες θερίζουμε
ηλιασμένοι
κι αγγιγμένοι
τόσο
που μια θύρα ανοίγει
τόσο γνώριμα και τόσο απτά
που σε καταπίνει - στο αίμα σου σε καταπίνει
στις μουσικές του

από την άπειρη θύρα περνάς
("για ό,τι ιδιόκτητο", αλλού που είσαι, τι να απαντάς;)
θυμάσαι το σύμπαν που είσαι
και χύνεις...

ό,τι μουσική αυτός ο Ιούλης

καθώς αποκαμωμένους ο ήλιος πάλι μας μουσκεύει
καθώς το πλέον μας
σπλάχνα μας πλέον σπαραγμέ μου
ποίημα ιστορικό
και πόνος του
από του ήλιου την πλευρά
πραγματικά
μέσα σε ήλιο και φεγγάρι
μια δυνατότητα αλωνιού τους.




"Κατά Ασπαράκτων"
εκδ. Ενδυμίων
σελ 19-20-21


το βρήκα σε βιβλιοπωλείο και στο Academy edu σαν αρχείο pdf










© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου