Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

25 December 1960, Ingrid Jonker


μτφρ.: Ασημίνα Λαμπράκου 
πρώτη προσέγγιση


 25 December 1960
( At the death of Dylan Thomas)

Ward one-hundred-and-thirty in the passage on the right.
 Πτέρυγα 130 στο πέρασμα δεξιά.
It’s five in the morning for the milk-cart
 Είναι πέντε το πρωί γιατί ο γαλατάς
has gone with its horses, eyes gleaming
 έχει απομακρυνθεί με τα άλογα, με μάτια που λάμπουν 
in the bayonets of the street lights.
 στις λόγχες στα φώτα των δρόμων.

The twenty-fifth of December nineteen-sixty.
25 Δεκεμβρίου 1960.
The children sleep
Τα παιδιά κοιμούνται
in Christmas stockings between satellites
στις Χριστουγεννιάτικες κάλτσες ανάμεσα σε δορυφόρους
hobby-horses, revolvers and toffees
άλογα παιχνίδια, περίστροφα και καραμέλες
Sleep, before the sirens of the sun
Κοιμούνται, πριν οι σειρήνες του ήλιου
before the bombers which are butterflies
προτού τα βομβαρδιστικά που είναι πεταλούδες
sleep in your Christmas stockings and candles.
κοιμηθούν στις δικές σας Χριστουγενιάτικες κάλτσες και κεριά.
On Hospital Hill stands a blazing tree.
Στο νοσοκομείο Hill στέκεται ένα φλεγόμενο δέντρο
Ward one-hundred-and-thirty in the passage on the right.
Πτέρυγα 130 στο πέρασμα δεξιά.
“Sure he drank a bottle of brandy
"Ήπιε σίγουρα ένα μπουκάλι μπράντυ
and lay hours in an oxygen tent.
και ξάπλωσε για ώρες σε ένα πλαστικό κάλυμμα οξυγόνου.
You know he was an alcoholic from
Ξέρεις πως ήταν ένας αλκοολικός από
his first glass.”  (Look, the gleam
το πρώτο ποτήρι." (Κοίταξε, η αναλαμπή
of day’s bright gun-barrel aims over the city!)
από το λαμπερό σωλήνα του όπλου της ημέρας σημαδεύει πάνω από την πόλη!)
“A yes but, he once said himself
"Α ναι μα, κάποτε είπε στον εαυτό του
he had a harking after his dead God.
πως είχε μιαν αναπόληση μετά το νεκρό Θεό.
His final words? No
Οι τελικές του λέξεις; Όχι
he just lay quiet, and with eyes wide.”
μόνο ξάπλωσε ήσυχα, και με τα μάτια του ανοικτά."
Ward one-hundred-and-thirty.  He has been
Πτέρυγα 130. Είχε παρακολουθήσει,
attended to, eyes closed, hands already folded,
μάτια κλειστά, χέρια ήδη διπλωμένα,
the whole of the room like an upraised shield.
ολόκληρο το δωμάτιο σαν μια υψωμένη ασπίδα.

And on the window-sill and against the light
the mantis in unending prayer.
Και στο περβάζι του παράθυρου και κόντρα στο φως
το αλογάκι της Παναγιάς σε ατελείωτη προσευχή.


-
At the death of Dylan Thomas.
Στον θάνατο του Ντύλαν Τόμας. 



© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου