Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο, Μ. Προυστ




                                       [...] γιατί η σκέψη της κακίας
έχει για μένα κάτι το υπερβολικά οδυνηρό. Κι ωστόσο,
όπως ο οίκτος για τη δυστυχία δεν είναι ίσως η σωστή
αντίδραση, γιατί με τη φαντασία ξαναδημιουργούμε ολό-
κληρο έναν πόνο με τον οποίο ο δυστυχής, αναγκασμένος
καθώς είναι να παλέψει, διόλου δε σκέφτεται να συγκινη-
θεί, έτσι και η κακία δε νομίζω να έχει στην ψυχή του
κακού εκείνη την καθαρή και ηδονική σκληρότητα που
τόσο μας πονεί να τη φανταζόμαστε. Το μίσος την
εμπνέει, η οργή της δίνει μια ένταση και μια δραστηριότη-
τα που δεν έχουν τίποτα χαρούμενο: θα χρειαζόταν
σαδισμός για να γεννηθεί η απόλαυση, ο κακός νομίζει
πώς κάνει έναν κακό να υποφέρει. Η Ραχήλ σίγουρα θα
φανταζόταν πώς η ηθοποιός που είχε βασανίσει δεν είχε
κανέναν ενδιαφέρον, πως πάντως γιουχαΐζοντας την υπέρ-
ασπιζόταν το καλό γούστο κι έδινε ένα μάθημα σε μια
κακή συνάδελφο. Μολοταύτα προτίμησα να μην κάνω
λόγο γι αυτό το επεισόδιο αφού δεν είχα ούτε το θάρρος
ούτε τη δύναμη να εμποδίσω· θα μου ήταν υπερβολικά
οδυνηρό, λέγοντας καλό για το θύμα, να κάνω να
μοιάζουν με ικανοποιήσεις σκληρότητας τα αισθήματα
που είχαν κινήσει τους δήμιους της πρωτόβγαλτης ηθο-
ποιού.

σε. 197 -198
Η μεριά του Γκερμάντ
τ. VII
Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο, Μ Προυστ
εκδ Ηριδανός
μτφρ.: Π. Α. Ζάννας









© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου