Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

I know I have been happiest, Dorothy Parker




Το ξέρω, έχω υπάρξει πιο ευτυχισμένη

Το ξέρω, έχω υπάρξει στο πλευρό σου, ευτυχισμένη εξαιρετικά∙
Μα ό,τι έγινε, έγινε, κι όλα έχουν συμβεί.
Και μικρό το καλό πένθιμα να αργοπορεί –
Εύθυμα έζησε, και πέθανε ιπποτικά.
Τραγούδια δε θα σου φτιάξω, από καρδιές που (άλλοι) έχουν αρνηθεί,
Κι εσύ, άντρας όντας, δάκρυα δε θάχεις για μένα σταλιά,
Κι αν έπρεπε να σου προσφέρω σιγουριά,
Θα είχες, νομίζω, λίγο τρομοκρατηθεί.

Ωστόσο, αυτή είναι της γυναικός η χρεία, αυτή η δική της βλασφημία:
Τα μικρά της δώρα να απλώνει, και να προσφέρει, και να υποχωρεί,
Διότι, ευχάριστο είναι της προσφοράς να φέρεις τον παλμό.
Σε σε, που ποτέ όρκους δε μου ζήτησες ή στιχουργία,
Δώρο μου η απουσία μου θα είναι, όσο είμαι στη ζωή∙
Αλλά για το έπειτα, αγαπημένε, όρκο να πάρω – δε μπορώ.


 μτφρ.: Ασ. Λαμπράκου
δημοσιευμένο στο ηλεκτρονικό περιοδικό: τα Φτερά της Χήνας






© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου