Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

"Πέτρινες Ρίμες", Dante Alighieri

 [...]

Και τούτη η παράξενη γυναίκα
μένει ψυχρή σαν χιόνι στη σκιά:
καί την αγγίζει όσο και μια πέτρα
η εποχή η γλυκιά πού πάλι οι λόφοι
ζεσταίνονται κι απ' το λευκό στο πράσινο
περνούν, με λουλουδάκια και χορτάρι.



[...]

Την είδα με το ρούχο της τό πράσινο
τον έρωτα θα ενέπνεε σε πέτρα
κι εγώ ερωτεύτηκα και τη σκιά
κι ευχήθηκα να στέκει στο χορτάρι,
ερωτευμένη όσο ποτέ γυναίκα,
και γύρω να περιφρουρούν οι λόφοι.

[...]



  "Πέτρινες Ρίμες", Dante Alighieri
  [SESTINA]
εκδ. Άγρα
μτφρ. Γ. Κοροπούλης




© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου