Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2016

χόρεψε ψυχή μου χόρεψε



καθισμένη απέναντι δακρυσμένη σε κοίταζα που
από τα μάτια μου που σ' έψαχναν να κρυφτείς
ζητούσες μα και το τζάμι που στα δικά σου θα σε
φανέρωνε και σε σκέφτηκα Ισμήνη όπως τη γυναίκα
στο λιμάνι πριν που χορός στον άνεμο το κορμί της
κι αυτός αχόρταγος τα στριφώματά της σήκωνε και
τη σάρκα χάιδευε των ποδιών και του προσώπου και
τα μαλλιά κλαράκια καλαμιάς και το κορμί λυγαριά
του ανέμου παραδομένη και δάχτυλα ανθάκια μιμόζας
μέσα στα μαλλιά καθώς φυσηγμένα απ’ τον άνεμο τα
κρατούσε σε μέτωπο πάνω και στο μέσα στων ματιών
κι από βορρά σε νότο κι από ανατολή σε δύση οι στροφές
του κορμιού που χόρεψε ψυχή μου χόρεψε άκουγε τη φωνή
αφανέρωτα να της χαρίζεται ξεκουράσου κι όπως γάλα σε
πεινασμένο το γέλιο της τι ωραία τι ωραία είμαι ελεύθερη
στο τοίχο έγραψε με μάτια νύχια και πέταξε πέταξε όπως πουλί
σε άνεμο πρίμο Ισμήνη κι είναι πολλά τα μάτια τα δακρυσμένα
σε τούτο το βαγόνι που τη πόλη κόβει κι ενώνει ήθελα να σου
πω μα έκρυψα τα μάτια μου στα νύχια που πολύς ο σοβάς που
έμεινε από τον τοίχο...
χόρεψε ψυχή μου χόρεψε ._


(δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική Θράκα)








© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου