Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Ντουέντε, Φ. Γ. Λόρκα



Ο άγγελος οδηγεί και προικίζει με δώρα, [...], ή προασπίζει, [...], ή προειδοποεί, [...]. Ο άγγελος μπορεί να θαμπώσει αλλά δεν μπορεί τίποτε περισσότερο από το να υπερίπταται ανάλαφρα πάνω απ' το κεφάλι του ανθρώπου. [...]
Η μούσα υπαγορεύει και πότε πότε εμπνέει. Κι είναι λίγα τα όσα μπορεί, έτσι απόμακρη και κουρασμένη ως είναι [...]
Ο άγγελος και η μούσα έρχονται απέξω. Ο άγγελος χαρίζει φώτα, η μούσα χαρίζει μορφές. [...] Το ντουέντε, όμως, πρέπει να εγείρεται στο βάθος των κυττάρων του αίματός του. (του ποιητή). Πρέπει να αποποιηθούμε τον άγγελο, να απολακτίσουμε την μούσα, και να αποκρούσουμε τον φόβο που μας φέρνει, με την βιολετιά ευωδιά της, όλη η ποίηση του δεκάτου ογδόου αιώνα, και το μεγάλο τηλεσκόπιο, πού στους φακούς του κοιμάται η μούσα άρρωστη από τους περιορισμούς της.
Ο αληθινός αγώνας είναι με το ντουέντε.



-
Ντουέντε, Φ. Γ. Λόρκα
εκδ. Γαβριηλίδης
μτφρ. Γ. Γεωργούσης


α.λ. πανσέληνο φεγγάρι Οκτωβρίου '15




© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου