Τρίτη, 18 Αυγούστου 2015

ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ, Φ. Γ. Λόρκα


                                              IX

                    ΤΩΝ ΣΚΟΤΕΙΝΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ
                                                   Στον Κλαούδιο Γκιγιέν
Από της δάφνης τα κλαριά
δυο περιστέρια σκοτεινά.
Ο ήλιος ήτανε το ένα,
και το άλλο η σελήνη.
"Βρε γειτονόπουλα", τους είπα,
"ξέρετε που έχω μνήμα;"
"Στην ουρά μου", είπε ο ήλιος.
"Στο λαρύγγι μου", η σελήνη.
Κι εγώ καθώς περπατούσα
με το χώμα ως τη μέση
δυο αιτούς είδα στο χιόνι
και μια κόρη μες στη γύμνια.
Ο ένας ήτανε ο άλλος
και η κόρη ήταν καμία.
"Αετόπουλα", τους είπα,
"ξέρετε που έχω μνήμα;"
"Στην ουρά μου", είπε ο ήλιος.
"Στο λαρύγγι μου", η σελήνη.
Από της δάφνης τα κλαριά
δυο περιστέρια είδα γυμνά.
Το ένα ήτανε το άλλο
και τα δυό δεν ήταν πια.



από τη συλλογή: Diván Del Tamarit
εκδ. Παρουσία, 2000
μτφρ. Βασίλης Λαλιώτης





Από τις σημειώσεις-εισαγωγή του μεταφραστή:

[...] Ας προσθέσουμε και την πληροφορία ότι
τα ποιήματα γράφτηκαν τους πρώτους μήνες του 1936, και ότι δη-
μοσιεύτηκαν το 1940, μακριά από την Ισπανία, υπό το βάρος και
τον αντίκτυπο της δολοφονίας του. Εξ ου και το τελευταίο ποίημα,
που θεωρήθηκε όχι μόνο ως προαίσθημα του θανάτου του, μα και
σαν προαναγγελία του γεγονότος ότι ο τόπος της ταφής του θα
παραμείνει άγνωστος και αμφισβητούμενος.


© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου