Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2015

λέει ένας: στέρνα κι εγώ γίνομαι ο κλέφτης, Πέρσυ

Liquid mirrors Jordan Tiberio

υπάρχει η ανάγκη ενός σημείου συναρμογής για ν' ανήκεις κάπου, έτσι Πέρσυ;
λέει ένας: "στέρνα" κι εγώ γίνομαι ο κλέφτης που μουσκεύει τα φτερά του στο νερό της· τα δάχτυλα του κοριτσιού που γράφουν στη επιφάνεια του νερού· το κορμί του που κολυμπά στη πράσινη της θάλασσα· οι μέλισσες που ξεδιψούν εκεί· το σπουργίτι που κάνει καντάδα στα ζουζούνια πνιγμένα στον υδάτινο κόλπο της· το πεύκο που ρίχνει τις βελόνες του να γίνουν βαρκάκια των μυρμηγκιών με τα φτερά· η γλίτσα στις πλευρές της· κι οι άλλοι αμήχανα αφοσιωμένοι να μη μπορούν να είναι μέρος της εικόνας· ώσπου ένας λέει: "Ελπήνορας", ας πούμε· κι όλοι εκστασιάζονται· μαζεύονται γύρω από το σημείο που άνοιξε η λέξη· γίνονται ένα· κι εγώ παραμένω το κορίτσι της στέρνας στα βαλτώδη ύφη της· να μην ανήκω πουθενά· εγώ η της ιδιάζουσας εξυπνάδας· του περίεργης μνήμης μυαλού· η αρνητής της συνάφειας άνευ μνήμης που έχει λάβει θέση στην εικόνα· η αφελώς ευφυής, Πέρσυ· μια αποσυνάγωγος επιθυμίας· το παιδί που έμεινε κρυμμένο και μετά το τέλος του παιχνιδιού γιατί ποτέ κανείς δεν τό έψαξε·
είμαι μια πέτρα από πάγο μπροστά στο στόμα της ντροπής
εκείνη έχει βγάλει τη μυτερή γλυτσερή γλώσσα της κι έχει αρχίσει να με γλείφει
σε λίγες μέρες δεν θα υπάρχω πια
θα έχω κατρακυλήσει στους όμορφους ξεγελαστικούς καρπούς της και τα παιδιά θα με δείχνουν σα ρυάκι παγωτού στα κομψά χέρια των μαμάδων τους
κρύψε τα μάτια του γιου σου να μη με δει να πεθαίνω έτσι· κρύψ' τα
θα έχω σβηστεί και για σένα τότε
καμιά ελπίδα να σε ξανασυναντήσω Πέρσυ·
κι αυτό θα είναι μια κάθαρση ας πούμε ._

©Assimina

1 σχόλιο: