Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Το καταραμένο αρνί, Κώστας Ριτσώνης

Το καταραμένο αρνί, Κώστα Ριτσώνη

   Με λένε καταραμένο αρνί. Όμως δεν είμαι τέτοιο.
Ίσως να είμαι ιδιόρρυθμο αρνί για ψυχολογικούς
λόγους. Όμως δεν ειμαι ούτε πρόστυχο ούτε ανώ-
μαλο κι ας βελάζω παράξενα.
   Με λένε έτσι και με κοροϊδεύουν γιατί με μεγάλω-
σε μια σκύλα... Ήταν άνοιξη όταν τη μάνα μου την
πάτησε το φορτηγό. Μου δώσαν για μάνα τη σκύλα
του σπιτιού και το βυζί της για να βολεφτώ.
   Μ' αγάπησε λες και ήμουν αληθινό σκυλάκι ή Ρω-
μαίος βασιλιάς. Σαν αληθινή μάνα δεν έδωσε σημα-
σία στις μικρολεπτομέρειες.
   Μετά τ' αφεντικά με δώσαν στα παιδιά τους για να
παίζουν. Αν και μικρά άρχισαν κι αυτά την κοροϊδία.
Από μικρό μαθαίνεις την αλήθεια.


   Κουτσά στραβά βελάζω κι εγώ. Έχω άσπρο, παχύ,
σγουρό μαλλί. Είμαι παχουλό καιπροσπαθώ να εί-
μαι χαρούμενο.
   Κάποια Λαμπρή θα με σφάξουν με κοφτερό μαχαίρι
στ' όνομα του Χριστού. Θα 'χω τη μοίρα των άλλων αρ-
νιών που είναι περήφανα για την καταγωγή τους.


από τις "Τσίλιες", εκδ. Ποιήματα Των Φίλων, 2001
[Μικρά πεζά 1970-2000]
β΄ έκδοση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου