Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Το Λεμονοδάσος, Κώστα Ριτσώνη


Κάθε νύχτα οι τσομπάνηδες έφερναν τα ζώα με το
καίκι. Τα περνούσαν από το Γαλατά στον Πόρο και
τα κρύβανε στη μάντρα του μοναστηριού. Από κει τα
παίρναν οι χασάπηδες και τα σφάζαν στο λιμάνι. Στα
σφαγεία.

Χυνόταν το αίμα γκουβάδες στη θάλασσα. Μαζευό-
ντουσαν καρχαρίες. Γι' αυτό τώρα τα σφάζουν σε μια
έρημη ακτή. Ήρθαν τουρίστες και κολυμπούσαν στο
λιμάνι. Κάνουν σκι.

Ενώ οι γλάροι πετούν από πάνω, τα άντερά τους
κατρακυλούν στον γκρεμό. Οι χασάπηδες είναι λεβε-
ντόπαιδα, μα δεν καταλαβαίνουν. Δακρύζουν τα μά-
τια του βοδιού κι αυτοί του μπήγουν το μαχαίρι. Κοι-
τάει απέναντι. Την Πελοπόννησο που πρασινίζει στο
σούρουπο. Το λεμονοδάσος.

Τσίλιες,
εκδ. Ποιήματα των Φίλων
2001
[Μικρά πεζά 1970 - 2000]
β' έκδοση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου