Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

Το Κεχριμπαρένιο Κομμάτι, Λουκάς Λιάκος


 ΛΟΥΚΑΣ ΛΙΑΚΟΣ - ΤΟ ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΕΝΙΟ ΚΟΜΜΑΤΙ

Γράφω για το καιρό που ζούσε το κεχριμπαρένιο κομμάτι στη δίψα
τετράγωνο στόμα ενός πάρκου μολυβένια παιδιά
εκθέματα μουσείου στο διασυρμό τους στη σκάλα
της παραμυθίας άγγελοι νεκροί τα δικά μας παιδιά δε χαμογελούν
αγόρια κορίτσια σάρκες πανιά χειρουργεία
μας βλέπουν και τα μάτια τους είναι κενά από ψυχή είναι αφόρητοι μάγοι
δε μπορώ να τα αντικρίζω τα παιδάκια του πάρκου τις κλωστές απ’ τα σπλάχνα
κυανά βαμμένα κούκλες από θειάφι και μούχλα που ‘φύγαν
οι ευτυχίες στα πρόσωπά τους
είναι καμπάνες που χτυπούν σαν ονείρωξη
είναι οι σειρήνες τα σοκάκια και οι γύρες
ας σιωπήσουν οι τοίχοι
ανάλαφρα τη λέξη μου γράφω.


---

από τη συλλογή 14ρων ποιημάτων
με γενικό θέμα: "Η συντριβή των λουλουδιών, το τραχύ τοπίο"
δημοσιευμένα στο περιοδικό "Straw Dogs", #5, 2015


φωτογραφία: Μαρία Βασιλοπούλου



© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου