Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

ΑΜΛΕΤ, Σαιξπηρ


της γυναίκας και... απο τον Άμλετ - πάλι:

ΑΜΛΕΤ
Το "ευθύς", εύκολα λέγεται. ̶̶ (Βγαίνει ο Πολώνιος)
Αφήστε με, φίλοι.
...................(Βγαίνουν όλοι, έξω απ' τον Άμλετ)
Τώρα της νύχτας είναι η ώρα η στοιχειωμένη
που οι τάφοι χάσκουν κι η ίδια η κόλαση χνωτίζει
με μόλυσμα τον κόσμο· τώρα θα ρουφούσα
αίμα ζεστό και πράξες θα 'κανα τόσο άγριες
που να τις δει να φρίξει η ημέρα. Μα σιγά ̶̶
τώρα στη μάνα μου. ̶̶ Ώ καρδιά μου, να μη χάσεις
την ανθρωπιά σου. Μέσ' στο στέρεο τούτο στήθος
να μην αφήσεις νά 'μπει Νέρωνα ψυχή·
σκληρός ας είμαι, αλλ' όχι τέρας· μαχαιριές
να της δώσει η γλώσσα μου, και καμιά το χέρι·
σ' αυτό ψυχή και γλώσσα μου να υποκριθούν·
και μ' όσα λόγια η γλώσσα κι αν τη φοβερίσει
ποτέ η ψυχή μου μη δεχτεί να τα σφραγίσει!
.............(Βγαίνει.)



Άμλετ, Σαίξπηρ
μτφρ. Βασίλης Ρώτας
εκδ. Ίκαρος
6η έκδοση, 1969
σελ. 89

© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου