Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

Η ΠΕΤΡΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ, Οκτάβιο Παζ


Η ΠΕΤΡΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ, Οκτάβιο Παζ
(απόσπασμα)
.
.
..............δεν υπάρχει κανείς, δεν είσαι κανείς,
ένας λοφίσκος στάχτη κι ένα σάρωθρο,
ένα μαχαίρι στομωμένο κι ένα φτερό,
ένα πτώμα κρεμασμένο σε κόκαλα,
ένα τσαμπί στεγνό κιόλας, μια μαυρη τρύπα
και στο βάθος της τρύπας τα δυο μάτια
ενός παιδιού πνιγμένου εδώ και χίλια χρόνια,
βλέμματα θαμμένα σ' ένα πηγάδι,
βλέμματα που μας βλέπουν από την αρχή,
βλέμμα παιδί μιας γριάς μάνας
που βλέπει στο μεγάλο γιο έναν πατέρα νέο,
βλέμμα μητέρα της εγκαταλελειμμένης κόρης
που βλέπει στον πατέρα της ένα παιδί αρσενικό,
βλέμματα που μας κοιτούν από το βάθος
της ζωής κι είναι θανάτου παγίδες
- ή το αντίθετο: να πέσεις μέσα σ' αυτά τα μάτια
μήπως πει να ξανάρχεσαι στην αληθινή ζωή;

.
.
μτφρ. Γιώργος Μακρής
Ξένη Ποίηση του 20ου αιώνα
Επιλογή από Ελληνικές Μεταφράσεις
εκδ. Λωτός
Μαρία Λαϊνά

© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου