Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

Χριστούγεννα '14, Λουκάς Λιάκος




Λουκάς Λιάκος

Τα Χριστούγεννα ενισχύουν την απάθεια για το πόνο των άλλων. Στιγμές είμαι το κομμάτι από το λίγο που τους αναλογεί. Το λιγότερο δικό μου. Φαίνεται πάμε βαδίζοντας ανάποδα φίλε μου. Έστω. Καταργώντας τα όλα είναι όλα ξεχωριστά. Ξεπερνώντας τα όλα ας βρεθούμε τυχαία. Είναι πολλά να σου πω. Η απάθεια γιγαντώνεται κι είναι βάναυσο να λες φταίω, να λες μηδέν και να το αφουγκραζεσαι σαν μια ολόκληρη πόλη. Να αγοραζεσαι σαν μια ολόκληρη πόλη. Μα εγώ σ' αγαπώ κι ας είσαι μόνο μια κουκίδα ελαχίστου. Ξανά τέτοια θα πεις, ξανά χωρίς εκτόνωση. Θα πω καλώς, μα ετοιμάσου έξω στο χιόνι. Θα έρθει η ώρα που θα καλύψουμε με μπογιές απ' το αίμα μας κάποιο Χριστουγεννιάτικο τοπίο.




© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου