Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Η Οδύνη, Μαργκερίτ Ντυράς


"Έχουμε σκαρφαλώσει την πλαγιά πάνω από την παραλία και χωθήκαμε βαθιά μέσα στον καλαμιώνα. Είμαστε γυμνές. Μόλις βγήκαμε από τη δροσιά του μπάνιου. Ο ήλιος καίει αυτή τη δροσιά χωρίς να την εξαφανίζει ακόμα τελείως. Στη βάση των πλευρών μου, μέσα στην κοιλότητα, πάνω στο πετσί μου, βλέπω να χτυπάει η καρδιά μου. Πεινάω.
Στύβουμε ένα λεμόνι κατευθείαν στα ανοικτά μας στόματα. Ο χυμός κυλάει σταγόνα- σταγόνα στο λαιμό μας, φτάνει στην πείνα μας και μας βοηθά να μετρήσουμε τη δύναμή της, το βάθος της.
Το Λιμπέτσιο έπεσε. Ή ίσως να ’ταν μια μέρα με απανεμιά.
Ή ίσως να ’ταν άλλη χρονιά. Άλλο καλοκαίρι. Άλλη μέρα με απανεμιά.
Η θάλασσα ήταν γαλάζια, ακόμα και στα ρηχά, δεν είχε κύμα, μόνο μια γλυκύτατη φουσκοθαλασσιά, σαν ανάσα σε βαθύ ύπνο."


συρραφή αποσπασμάτων από το συνολικό έργο: "Η Οδύνη" της Μαργκερίτ Ντυράς
εκδ. Εξάντας, 1985, μτφρ. Χρύσα Τσαλικίδου

© Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου