Τετάρτη, 7 Αυγούστου 2013

Θέλπουσα, μια γυναίκα

(επανάληψη)
Copyright © Oleg Oprisco 






*******
κι όπως προικισμένη βγήκε στον κόσμο, όμοια θέλησε να προικίσει όποιον συναναστράφηκε
*******













η τρυφεράδα που γύρευε να μοιραστεί .
είχε γεννηθεί τρυφερή
για την ακρίβεια της είχε δοθεί αυτό το χάρισμα όπως σε άλλους δίνονται άλλα
ομορφιά, ύψος, εξυπνάδα, χρώμα ματιών
νονοί της, η χαρά που έδωσε με τη γέννα της, η χαρά που έδινε μεγαλώνοντας, η χαρά που εισέπραττε με τα μικρά και απλά της καθημερινότητας, τα γέλια, η έξαψη της ζωής που δεν περνούσε χαμένη
κι όπως προικισμένη βγήκε στον κόσμο, όμοια θέλησε να προικίσει όποιον συναναστράφηκε
το χαμόγελό της εξέπεμπε μιαν γλυκίζουσα πονηράδα
το ίδιο κι η φωνή της σα μίλαγε ήσυχα, προσωπικά
ο τρόπος που έγερνε το κεφάλι δήλωνε αφοσίωση
κι αυτός που άπλωνε το χέρι κι ακουμπούσε, καθησυχασμό, τρυφεράδα
αυτή την τελευταία έψαχνε να μεταγγίσει κάθε που άγγιζε το πρόσωπό του μια για να ισιώσει μια τούφα μαλλιών, μια για να πάρει μακριά άσχημες σκέψεις και διάθεση ή απλώς να αφήσει ένα σπόρο γλύκας που μέστωνε στα σωθικά της την στιγμή εκείνη
μα πάντοτε είχε να αντιμετωπίσει την απέχθεια προς την εκδήλωση ή την επαφή, δεν ήξερε
κάποτε, θα φταίει το άρωμα που περνάω στους καρπούς μου, σκέφτηκε και το άλλαζε
ως εκεί έφτασε [για να μην πληγωθεί και πληγώσει]
εις μάτην
η αντίδραση ίδια
απορριπτική
θα ψάξω να βρω άντρες που οι μανάδες τους τούς έμαθαν να δέχονται τη τρυφεράδα, σκέφτηκε μια μέρα που διαπίστωνε την εσωτερική της αλλοίωση και φθορά, το σκόρπισμα
και βγήκε στην αγορά ψυχών με την ίδια πάντα κίνηση
ένα άγγιγμα ελαφριάς αφής, στο μέτωπο ή στο μάγουλο με προτεταμένο τον από την κολόνια, γλυκαμένο καρπό
μα πάντα, θες από λάθος επιλογή αρώματος, θες που έτσι ήταν μαθημένοι οι άντρες, έτσι έπρεπε νά ‘ναι μαθημένοι οι άντρες, άσε με! ήταν η αντίδραση
μέχρι που…
άλλαξε την κίνησή της
στο πλησίασμα του καρπού, πρόσθεσε μιαν ανεπαίσθητη κίνηση προς τα εμπρός του δικού της προσώπου που μέχρι τότε χαμογελούσε παρατηρώντας από απόσταση κι ένα ελαφρύ ανασήκωμα του στήθους της εις τρόπον ώστε η τρίγωνη σάρκα του ανοίγματός του να φτάνει σχεδόν να αγγίζει τα χείλη του άντρα την ίδια στιγμή που το χέρι της δίπλωνε τα δάχτυλά του στο πίσω από την κεφαλή του μέρος
ήταν τότε, η πρώτη φορά που κάποιος έκλεισε τα μάτια σαλεύοντας τους μύες του να δεχτούν το άγγιγμα όπως την μεταλαβή ο πιστός… παραδομένος σε μια μεταφυσική δύναμη αναμονής για ολοκλήρωση    

η φωτογραφία βρέθηκε χάρις στον Άγγελο Τζιβελέκη.



δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Staxtes

©Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου