Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

"οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά"


όταν ξεκινάς ηττημένη από τις ίδιες τις σκέψεις σου, όχι μόνο είναι δύσκολο να
γράψεις για όσα είδες αλλά κινδυνεύεις κι απ' τον τρόπο που στέκεσαι μέσα στα
γεγονότα

η μάχη ήταν άνιση και τα ραντεβού κλεισμένα από νωρίς
φταίει που χτίστηκαν οι γειτονιές και τα παιδιά βγαίνουν στους δρόμους της μεγάλης πόλης να παίξουν κρυφτό και κλεφτοπόλεμο
κι είναι και στις δυο ομάδες γνωστά τα στέκια κι οι κινήσεις, περιορισμένες ανάμεσα στα μεγάλα κτήρια και τα στενά δίπλα στις κεντρικές αρτηρίες
τα αγόρια των ΜΑΤ φοράγανε από πριν τις μάσκες τους
πριν ακόμη ξεκινήσει η πορεία
τα άλλα τα αγόρια σκορπισμένα εδώ και κει, δύσκολα τα διέκρινες
θα έπρεπε να ήσουν εκεί γι αυτό
ζηλωτές και πραιτωριανοί ή απλούστερα οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά;
προτείνω το δεύτερο
κόψανε την πορεία στα δύο
λίγο πιο κάτω από το θέατρο Άλφα θαρρώ
βρισκόμουν πάλι με το σωματείο των εργαζομένων στα φροντιστήρια
πίσω μας ακολουθούσαν σωματεία ταχυμεταφορών και οι ΕΛΜΕ καθηγητών
φύγαμε προς τα πίσω διασχίζοντας ομάδες αντιεξουσιαστών που παίρνανε θέση απέναντι στα ματ
πέφτανε ήδη τα πρώτα χημικά δυο δρόμους πιο μπροστά
σε απόσταση σχετικής ασφάλειας, διαπιστώνω πως μέρος της πορείας εξελισσόταν στον από κάτω κεντρικό δρόμο
Αχαρνών;
τα πανώ καλοφτιαγμένα
ποιοι ήτανε όσοι ακολούθησαν εκείνη τη διαδρομή;
το ΠΑΜΕ γύριζε ήδη προς Ομόνοια
δόθηκε η παραίνεση να κατευθυνθούμε κι εμείς, η μισή πορεία της Πατησίων, προς τα κάτω
τα ΜΑΤ εκείνου του στενού, Στουρνάρη;, έκαναν κινήσεις αποκλεισμού!
ένας κύριος πολύ μεγαλύτερης ηλικίας από εμένα, με το σακάκι του να ανεμίζει και την κλασική του ομπρέλα για μπαστούνι, κατευθύνθηκε διαμαρτυρόμενος στεντόρεια κι αναφέροντας πως ούτε στη χούντα δε γινότανε αυτά!
αμφιβάλω αν ο όρος χούντα έλεγε κάτι στον 23χρονο αστυνομικό
η δικτατορία μπορεί και να μην ήτανε sos για τις εξετάσεις της ιστορίας στο λύκειο
ένα μέρος κατάφερε να περάσει προς τον κάτω δρόμο όταν άρχισαν να ακούγονται κρότοι από χημικά και δακρυγόνα ίσως και μολότωφ, στο στενό που κατεβήκαμε μόλις
η διέξοδος είχε αποκλειστεί για μερίδα αντιεξουσιαστών που όπως τους μαρκάρανε είχανε σαν μόνη λύση τον χώρο του Πολυτεχνείου
τυχαίο;
Σταδίου και Πατησίων από τη μεριά της Ομόνοιας, διαπιστώσαμε πως ο κύριος όγκος της πορείας είχε καταφέρει και προχωρήσει την αρχική διαδρομή
μια ομάδα αντιεξουσιαστών που επιτέθηκε σε βιτρίνα, αποκλείστηκε με φωνές και βρισιές από διαδηλωτές
τα βάζεις με αγόρια δυο μέτρα που κρατάνε ξύλινα λοστάρια και βαριοπούλες;
φύγαμε
η μάχη ήταν άνιση και τα ραντεβού από νωρίς κλεισμένα
δύσκολο να ελέγξω τα χρόνια και τα αγύμναστα κιλά μου ώστε να προστατευτώ κι από τις δυο αντιμαχόμενες πλευρές
οι αντιεξουσιαστές κινούνται γρήγορα σαν σκιές που τις κυνηγά ο άνεμος της θύελλας στην έρημο
οι άλλοι είναι οπλισμένοι και παίρνουν εντολές
είμαι και μελαχροινή..
κι αν οι πρώτοι τύχουν από εκείνους που κυνηγάνε το ορθόν του γένους;
έτσι σκεφτόμουν στο υπόγειο της Ομονοίας που μύριζε κάτουρο κι αδιαφορία
ο κόσμος ήταν πολύς
παρά την δυσκολία εξ αιτίας της ολοήμερης συμμετοχής των ΜΜΜ πλην του ΗΣΑΠ που διευκόλυνε μεταξύ 10 και 4
τα πρόσωπα σχεδόν γνώριμα από την προηγούμενη απεργία
ο ήλιος κι η ζέστη τόση που να σε κάνει να δικαιολογείς το χαύνωμα στα πρόσωπα των πιτσιρικάδων σε σχέση με σένα, καθισμένων στα πεζοδρόμια
η χαύνωση της απραξίας σε αυτή την ηλικία ή.... το τόλμησες να το σκεφτείς
τα μαλλιά τους κουρεμένα σε ένα στυλ που δεν σου είναι φιλικό με ότι επιτάσσει η μόδα
μυτούλες ασύμμετρες, με χρωματιστά εξτένσιον
και τα αγόρια
κυρίως τα αγόρια
στη μια μεριά της Πατησίων
στην άλλη, εκείνη των σωματείων, οι εικόνες πιο οικείες, τα πρόσωπα πιο ζωηρά, και χαμόγελα που γίνανε πολύτιμα πια
στάθηκα ώρα κοιτώντας τις φυσιογνωμίες
την ίδια ακριβώς ώρα που προσπαθούσα να διακρίνω κοινότητες σε συνθήματα και προθέσεις απεργών
όχι στη σταθερότητα....
εγώ όμως είμαι άνθρωπος που έχω ανάγκη την σταθερότητα
ποια σταθερότητα;
...





©Assimina

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου