Πέμπτη, 21 Μαΐου 2009

ο Σπυρος

Ο Σπύρος ήταν κάτι ανάμεσα σε κούρο και θεό Απόλλωνα
Θα μπορούσα να ισχυριστώ πως έμοιαζε και με τον Ερμή του Πραξιτέλη, αλλά αυτόν, τον Ερμή, τον σκαφτόμουν πάντα σαν μελαχρινό κι ο Σπύρος ήταν ολόξανθος
Ο Σπύρος, εκτός από το προσόν της ομορφιάς είχε και το ατού της γλώσσας
Μια γλώσσα που βουτώντας στο μυαλό του απέδιδε σκέψεις, γνώμες πέρα από τα τετριμμένα της εποχής του και της κομματικής του ένταξης
Γιατί, ο Σπύρος ήταν μέλος της ΚΟΒας μας
Εκείνο το διάστημα, όπου για να εγκριθεί το βιογραφικό σου και να σε δεχτούν σαν μέλος του κόμματος σε μια οργάνωση βάσης του, πέρναγες από σαράντα κύματα, η συζήτηση για το αν κάποιος είναι άξιος ή όχι γι αυτήν την τιμή –και το εννοώ- περιστρεφόταν γύρω από το αν είναι καλός άνθρωπος και φυσικά καλός φοιτητής
Σε μια τέτοια κουβέντα πάνω κι αφού όλοι είχαμε ζαλιστεί και κουραστεί, σηκώθηκε ο Σπύρος και μίλησε για την κρινόμενη αξία με γνώμονα την σύγκριση
Αν , είπε, συγκρίνεις αυτόν τον άνθρωπο με κάποιον κατώτερο του γνωστικά, φυσικά και θα βγει καλός φοιτητής, αν όμως τον συγκρίνεις με τον άλλον που τυγχάνει υποτροφιών, θα βγει μέτριος φοιτητής. Τελικά τι είναι; Απόρησε…
Δεν ξέρω γιατί κάθε φορά που διαβάζω ή ακούω συγκρίσεις μου έρχεται στο μυαλό ο σύντροφος μου εκείνος…

1 σχόλιο: