Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2009

των κρατούντων

Το ηπια το κρασι
και θελει να μιλησει
Μα εγω το στομα μου σφαλλω
κι απ' το σωμα θα πηδησει




Μια ωρα τωρα κατουρω
δε λεω να σταματησω
Ολα θελω να τα πω
Θελω να μαρτυρησω



Απηυδησεν ο πατος μου
και θελω να σας χεσω
Και τα λεφτα και τα πολλά
δικο σας νιτερεσο



Ολοι με ξεγελασατε
πως βασιληας θα γινω
Μα 'γω ο απλος λαος
ιδιος θαρρω θα μεινω



Θα τραγουδω και θα γλεντω
κρασι πολυ θα πινω
Κι αργα και που
τη ψηφο μου θα βλεπω που θα δινω


Πανω μου στηριζετε
το μελλον το δικο σας
πολλα λεφτα να βγαζετε
διχως ιδρω να σταζετε
απο το μετωπο σας



Τις ελπιδες μου ξανα σαν καψετε
και την αξιοπρεπεια μου
Την αηδια μου θα νοιωσετε
βαθεια απ' τα σωθικα μου




Περηφανα θα περπατω
τους δρομους της ζωης μου
Κι ως θα σκονταφτω θα κοιτω
οσες παγιδες στησατε
στη ζηση τη δικη μου




Ξεσκεπες θα τις αφηνω
στα νεα τα παιδια
με φρικη θα τις δειχνω
μεσα τους αλλες γεννιες
ποτε τους να μη πεσουν


ναχουν τη γνωση το θυμο
αυτοι μη σας αντεξουν


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου