η Ειρωνεία είναι μια γυναίκα περασμένης και κάτι περισσότερο, ηλικίας, κακοσούσουμη
κι αν και, στη περίπτωσή της οι άνθρωποι επιλέγουν να προβάλουν την εσωτερική τους ομορφιά, με τρόπο επίμονο μα ευγενικό, προκειμένου να κερδίσουν τη συμπάθεια και την αποδοχή μιας κάποιας ομάδας άλλων, εκείνη ...
εκείνη προτίμησε να επιλέξει την εκδοχή που ταίριαζε με την εμφάνισή της
άνυδρη κριτική, απαξιωτικά σχόλια και ύφη, στεγνά γέλια, αποδυνάμωση ό,τι πολύτιμου μπορούσε να υπάρχει όπως ας πούμε η αγάπη κι ο έρωτας, η φροντίδα κι η στοργή, η φιλία, η ιστορία
ξερνούσε σαβούρα και χολή, μάτιαζε το όμορφο, χαλούσε το τρυφερό, ματαίωνε τη κίνηση που σήμαινε νοιάξιμο
στα ξεδοντιασμένα χείλη της κρατούσε ένα τσιγάρο που βρωμούσε θειάφι και σκέπαζε τη μυρωδιά της άνοιξης, της βροχής, του φθινοπώρου
έστηνε καρτέρι στη φτώχεια για να τη κάνει αβάσταχτη, την ασχήμια για να τη μεγαλώσει
έτσι λοιπόν, μια μέρα, σαν πήρε το μάτι της δυο άντρες απ' αυτούς που η ζωή έπαιξε μαζί τους και τους κέρδισε, αποφάσισε και ντύθηκε γυναίκα, νέα κι όμορφη
πέρασε γι αυτό, ένα ζευγάρι μαύρα γάντια στα χέρια της να μην ομολογείται η ηλικία, τίναξε τα μαλλιά στον αέρα, ανέβηκε σ' ένα ποδήλατο για να κάνει μεγαλύτερη εντύπωση με τις γάμπες της σε κυκλική κίνηση, πότε να λυγίζουν τα γόνατα στο ανώτερο άκρο σαν πελαργός στ’ αγνάντι, και πότε να ακροπατούν οι μύτες στο κατώτερο σημείο της καμπύλης σαν πουλί που φοβάται μη βρέξει τις φτερούγες του στο νερό... και βγήκε στο δρόμο δίπλα τους, κοιτώντας επίτηδες αντίθετα να τους πικάρει
στοιχημάτιζε την ύπαρξή της πως θα την πρόσεχαν και πως θα την πείραζαν κι από πάνω με αυτό τον χυδαίο λαϊκό τρόπο του άντρα που τον κερνά η ζωή στον δρόμο
και τότε θα ήταν που αυτή θα τους έδειχνε τη περιφρόνηση με ύφος και λόγια και το κορμί της σε αποστροφή των δικών τους, να δώσει μια στη κατηφόρα τους να βρεθεί πιο κάτω, να λωλαθεί απ’ τη χαρά, να …βελάσει σαν αγρίμι που πέτυχε τη καρδιά του ζώου
μια πάνω, μια κάτω, ύστερα πιο κοντά τους, σχεδόν τους άγγιξε
εκείνοι όμως τίποτα
λες και δεν την έβλεπαν
κατσούφιασε
νευρίασε
φάνηκε η καμπούρα της
τα στεγνά της χείλη.. τα σάπια δόντια της.. τα μαλλιά της έπεσαν, οι ώμοι χαμήλωσαν, οι γάμπες πλαδάρεψαν, τα γάντια έλιωσαν και φάνηκαν τα γέρικα χέρια της, ο λαιμός της κρέμασε σα λυρί.. φανερώθηκε
κι οι άντρες εκεί
στα δικά τους
φτώχεια βλέπεις και σήκωναν το βλέμμα ως που να φτάνουν....
...
κι η φωτογραφία... αυτή! του Ermis Kasapis στο flickr
©Assimina
