τα Σάββατα της συγγνώμης .

Έτσι λοιπόν στέκονται οι Κυριακές στη σειρά τους

ζεσταίνοντας τα άκρα τους
στις μάλλινες κάλτσες του Σαββάτου

Δυο στίχους παρακάτω
τις βρίσκω να βουτούν
σε νερό ζεματιστό
τις αλωμένες βεβαιότητές τους
να τις εξαφανίσουν θαρρείς
μα εγώ σου λέω
πως η πράξη σκοπό έχει
να νοστιμέψει τις ζωές μας

τίποτε πιο δραματικό

Στη συνέχεια
στο ρόλο μιας άνω τελείας
τοποθετούν τα τελετουργικά του μαγειρέματος
με ρόλο προεξάρχοντα στα μυρωδικά
τούτα είναι που θα εξαφανίσουν
τα ανορθόδοξα στημένα
τραβώντας τη προσοχή πάνω τους
όσο εκείνα
τα ανορθόδοξα δηλαδή
θα αποδράσκουν
μέσα από τους στήμονες
των λουλουδιών στο βάζο


Το αδιαπραγμάτευτα στέρεο στη διαδικασία
είναι η στιγμή που χαιρετίζουν τα παιδιά τους
γύρω από το μεσημεριανό τραπέζι
πράγμα που δεν ξέρω να στο χαρακτηρίσω
όσο το επιδιώκω


Τα απογέματα με βρίσκουν
να παρατηρώ τα νύχια τους
όμορφα κοντά κομμένα
να μη λερώνουν θα ισχυρισθείς
κι εγώ θα σε αφήσω να το πιστεύεις
καθώς λόγο έχω να κρύψω
την αλήθεια που φανερώνεται
στο δέρμα των δαχτύλων και της παλάμης


Το τέλος του ποιήματος
τις βρίσκει να περνάνε κρέμες
με άρωμα βανίλιας ή μαστίχας
στα φρεσκοπλυμένα κορμιά τους
πράξη που τη χρονική της διάρκεια
δεν μπορώ να υπολογίσω
αφού κυμαίνεται ανάλογα
με την αφηρημάδα στις κινήσεις


Σε τούτο θα συμφωνήσουμε
πως δηλαδή
η αφηρημάδα
έχει να κάνει με μνήμες
που πρόκειται να προκύψουν
από ένα ραντεβού Δευτέρας
το οποίο ενδεχομένως αναβληθεί
από παράγοντα αστάθμητο
αρρώστια ξαφνική θα πεις εσύ
επιλέγοντας το σύνηθες και εύκολο
από την έκρηξη ενός ηφαιστείου
θα πω εγώ για να διαπραγματευτώ άγρια
το δράμα στη κατάληξη
ή απλώς να εξάρω τη φαντασία


Κι όπως το ποίημα γράφτηκε
δίχως ένα πνεύμα ή απόστροφο
τούτο έχω να βάλω για τέλος του

Έτσι λοιπόν στέκονται οι Κυριακές
στη σειρά τους
στριφώνοντας την αμφίβολη παρουσία τους
στην ούγια των Σαββάτων της συγγνώμης ._

©Assimina