
«λίγο καθαρό αέρα» ζήτησε ο άντρας ψελλίζοντας
Κι αυτή έσκυψε
την εισπνοή του να πλύνει
με τη γλώσσα της
Ύστερα
μισοφέγγαρες ροτόντες
έστρωσε τα στήθη της
στον πόνο της ματιάς του
κι ευθύς, μήλα ορέχτηκε
να φάει τα φιλιά του
Και σαν ο άντρας
λινά έστρωνε
στων ώμων της τα κομοδίνα
βάζα ροδοφέροντα
στόλισε τα χείλη της
να ποτίσει τα πάθη της καρδιάς του
Έτσι βρισκόταν η γυναίκα
στις γενικές κτητικές του ανάμεσα
σαν υγρό επιβραδυντικό άλλοτε
κι άλλοτε σαν καταλύτης αντίδρασης εξώθερμης
Ώσπου..
Δοθέντος του κενού στις κινήσεις του ανδρός
μ’ αναστεναγμούς ευγενικούς, αρρύπαντους
αποφάσισε να δηλώσει τις δικές της γενικές
Της επιθυμίας
Μετανοώντας εκ των υστέρων
ντύθηκε απλώς
μια σιωπή σε μπλε κοβαλτίου
να του αρέσει…
3 σχόλια:
Ολα καλά..
αλλά γιατί η μετάνοια στο τέλος?!
Ο ερωτισμός στο απόγειό του !!!!!!!
Υποκλίνομαι...
γοητευμένη απο την υπόκλιση άγνωστε/-η
Δημοσίευση σχολίου