η φωτογραφία είναι του Γιώργου Κασαπίδη
η νύχτα φορούσε λουλούδια στα μαλλιά
κι ένα τσιγάρο ντελικάτο στα δάχτυλα ανάμεσα
κι ευτυχώς! πάτησε εγκαίρως φρένο
μπροστά σ' έναν ήλιο ασθμαίνοντα υποταγή στην υγρασία του τόπου
κι εκείνη γύρισε τον πίνακα ανάποδα
για νάβρει το γεγονός δικαιολογία
όταν κάποιο όπλο εκπυρσοκρότησε αυτεπίστροφα
©Assimina
4 σχόλια:
Αυτό το "ντελικάτο τσιγάρο" ήταν που με μπέρδεψε εντελώς..
μου θύμισε κάτι άλλα..στριφτά..
Πάντως είναι απο τα "γοητευτικά ακαταλαβίστικα" !
όχι αυτά.. η αναφορά δεν ήταν σε αυτά..
όταν το δημοσίευα, ακριβώς αυτό σκεφτόμουν.. πως τουλάχιστον ένας,εσείς, θα βρισκόταν να το υαρέσει το ακαταλαβίστικο :)
"οδήγησε μια παλιά Σεβρολέτ στο δρόμο προς το Κάϊρο
κι ευτυχώς! πάτησε εγκαίρως φρένο
μπροστά σ' έναν ήλιο ασθμαίνοντα υποταγή στην υγρασία του τόπου
", orelia, καλό σας μήνα. Άρεσε σε μένα.
Η ποίηση είναι για να τη νιώθουμε. Και να μας νιώθει κι εκείνη, τι αποκούμπι είναι στην εποχή της σιωπής...
τι έκπληξη και ποια ευχαρίστηση Σταυρούλα απο την επίσκεψή σου εδώ!
σε ευχαριστώ πολύ!πάρα πολύ!
να βρούμε δύναμη να προχωρήσουμε...
Δημοσίευση σχολίου