Αν στου δωματίου τη περιγραφή επικεντρωνόμουν
Πως δηλαδή φωτίζονταν τα πρόσωπα
Ποια η επιρροή των κάδρων στη στιγμή
Τα σκεπάσματα
Η ζέστη ή η δροσιά
Ο όροφος κι οι θόρυβοι απ’ το δρόμο
Θα στερούσα στα σίγουρα τη φαντασία σου
Από το να σε τοποθετήσει εντός του γεγονότος
Παράπλευρα ή ευθέως
Κι έτσι να μοιραστείς παράλληλα την εμπειρία
Αν πάλι μιλούσα για το ζευγάρι
Ηλικία
Σώματα
Και πρόσωπα
Οι πρώτες κινήσεις οι ανιχνευτικές
Οι επόμενες
Τα λόγια
Οι ψίθυροι
Τ’ αγγίγματα
Έλεος δεν θα έδειχνα
Στην ανάγκη σου να βγει στον στεναγμό
Το πρόσωπο του αγαπημένου σου ή αυτής που ονειρεύεσαι
Έτσι λοιπόν, το ποίημα περιορίστηκε σ’ αυτό:
Δυο τρεις κινήσεις αδέξιες
- θα μπορούσες να το πεις
αποτυχημένες προσπάθειες –
νίκησαν την αμηχανία
κι έπειτα…
έπειτα, τα σώματα ταίριαξαν τις ανάσες τους
διαβάζοντας τις ξεχωριστές ιστορίες τους ._
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου