στο ζαχαροπλαστείο "Βυζάντιο" .

Στο τραπεζάκι

δεξιά από την είσοδο

τρεις άντρες

Πανεπιστημιακοί μα δεν τους τό 'κανες

δίχως τη σιγουριά να υποστηρίζει το εγώ τους

κοινωνικά άπειροι κατά τα φαινόμενα

σχολίαζαν

κρίνοντας την επίδοση στην γνώση

από το βάθος του ντεκολτέ και την στάση του σώματος

-όχι αδικαιολόγητα

Στο τραπεζάκι

τα τυπικά

Γλυκά παραδοσιακά

καφέδες ευρωπαϊκοί

ανάμεικτα

Κι η ώρα που λιγόστευε
φέρνοντάς τους πιο κοντά στην αναχώρηση
από την πόλη που όφειλαν να υπηρετήσουν τις ανάγκες της
-και τις συνήθειές της ίσως

αλλά εκείνοι

αποστασιοποιημένοι

διαρκώς αναχωρούσαν

Στο πατάρι

ησυχία

Ήχοι ξύλου που ταλαντεύεται

με την συχνότητα των βημάτων μου

Φως

εκκλησίας σε βρεγμένο σούρουπο

Στη γωνιά

κατάνυξη υποταγμένη στη φανταστική παρουσία

ανθρώπων άξιων

μιας εποχής πέραν των τυπικών διαστάσεων

Είρωνας στην προσέγγισή του, ο ένας

Πληθωρικός στον παρορμητισμό του, ο άλλος

Διεισδυτικός σε βλέμμα και σκέψη, ο τρίτος

Κι ένας τέταρτος

ο Γκάτσος

Έξω

η νύχτα ντυμένη την φαντασία μου

κι ένα χαμόγελο Σειρήνας

κερνά ηδύποτα τους αναχωρητές...

ζαχαροπλαστείο "Βυζάντιο"

[ Ξάνθη ]

3*6






©Assimina