Τρίτη, Ιούνιος 23, 2009

το μικρό φιλί .



Δώσ' μου ένα μικρό φιλί
ένα γλυκό φιλάκι
Να κελαηδάει σα πουλί
νάναι λευκό κρινάκι

Δώσ' μου ένα μικρό φιλί
ένα χελιδονάκι
να φτερουγάει σα ψυχή
μεσ' του λαιμού τ' αυλάκι

Ν' ανοίξει το πανώχειλο
σα φύλλο από πλατάνι
και στον κρινένιο μου λαιμό
να πλέξει ένα στεφάνι

μαργαριταρένια σ΄αγαπώ
να δέσει με κοράλλι
και στου αφτιού μου το λοβό
ενώτιο λειψό φεγγάρι


17*6*09






"Στέφανε"
έχεις μήνυμα
...




©Assimina

11 σχόλια:

takis είπε...

"..Απο το χνούδι του φιλιού στα φύλλα της καρδιάς.."

αλλά και,

"..Μας έλεγαν οτι θα νικήσετε όταν αγαπήσετε.Αγαπήσαμε και βρήκαμε τη στάχτη.."

Ετσι, μου ήρθαν στο νού οι Σεφερικοί στίχοι....

genna είπε...

Υπέροχο!!!!!!!

φιλί, φιλάκι!

ευχαριστώ...

*πίσω όλα, θα πλέκουμε στιχάκια, ναι?

Orelia είπε...

μόνο στιχάκια θα πλέκουμε, genna;
μόνο;
και τα μαλλιά μας θα πλεξουμε κοτσίδες να τους φορέσουμε μικρά ανθάκια, όχι της λησμονιάς, από τα άλλα, εκείνα που σε κάθε χάδι του αέρα μας θυμίζουν κι από κάτι
καλό είτε κακό
για να μη ξεχνάμε τη ζωή μας ολόκληρη
για ναμην νταντεύουμε το καλό με ψευδαισθήσεις


χαίρομαι αφάνταστα
για το όλα που συνοδεύει σίγουρο το πίσω.. :))

Orelia είπε...

θα ήθελα να είχα δυο στίχους πρόχειρους, του ίδιου ποιητή, απαντώντας να σας υποδείξω το διττό του ποιητικού λόγου
το μυαλό μου όμως, αν κι έχει υπερβολικά Gb για μνήμη άλλων, στίχους δεν θυμάται
θα μπορούσα να τους βρω χρησιμοποιώντας μια οποιαδήποτε μηχανή αναζήτησης
μ' αυτό, ίσα που θα ξεγέλαγε βασικές μου ιδιότητες και θα απαρνιόταν θρασύδειλα την αγάπη μου στα βιβλία


το έχω ήδη ισχυριστεί, Takis
δώστε μου τα πριν και τα μετά, των λόγων που συγκρατήσατε
έτσι, θα μπορώ με σιγουριά να ανιχνεύσω το γιατί και το διότι των σκέψεων του ποιητή

έπειτα, αλλίμονο αν μια μόνο ήταν η φορά κι η αιτία που αγαπήσαμε..
[ο αόριστος σαν χρόνος, υποδηλώνει την πράξη που έγινε μια στιγμή στο παρελθόν
αυτό, με καθησυχάζει
η χρήση του παρατατικού θα ήταν πιο συντριπτική εν προκειμένω..]

takis είπε...

Μικρή επεξήγηση.

Δεν θυμάμαι στίχους απ'έξω..σιγά τώρα!..
Απλά οταν υπάρχει ερέθισμα ανατρέχω στα βιβλία που μου θυμίζουν κάτι.. σαν μηχανή αναζήτησης!..(Γκουγκλάρισμα γίνεται σε πιο δύσκολες περιπτώσεις!..)
Έτυχε να πέσω σε αυτά που φάνηκαν, σε μένα, σχετικά με την ανάρτηση..ίσως δεν είναι πετυχημένη επιλογή..

Φυσικά δεν είναι μία μόνο η φορά και η αιτία που αγαπήσαμε...
και φυσικά δεν γίνονται όλα στάχτη...
Αυτά είναι υπερβολές των ποιητών αγαπητή μου...
δεν το ξέρετε?

όλοι οι ποιητές αρέσκονται σε κάποιες υπερβολές...
απο την άλλη όμως οι υπερβολές κρύβουν και μια γοητεία..σαγηνευτική μερικές φορές αποπροσανατολιστική επίσης..

Ακου "μικρό φιλί"!..

απο υπερβολική τσιγκουνιά φαντάζομαι.. ε?

Orelia είπε...

τσιγκουνιά; όχι
μετριοπαθεια θα ελεγα
ή ανάγκη για τρυφερότητα
τα μικρά φιλιά, την περιέχουν

η επεξηγηση, μικρή ή μεγάλη, δεν χρειαζόταν
σχετικά μπορεί και να ήταν
απλώς απο μια αυθάδικη τάση οικειότητας με τον οποιοδήποτε, θα άνοιγα κουβέντα με τον ποιητή και προσπάθησα να το αποφύγω

υπερβολές οι ποιητές;
τότε όλοι μας είμαστε ποιητές
όχι;

αποπροσανατολιστική πάντα
θέλει προσοχή η υπερβολή
ακόμη κι αν δηλώνεται με αγαθή προαίρεση

Ανώνυμος είπε...

http://mariatweety.blogspot.com

ENA 23 XRONO NEO KORITSI PALEUEI GIA NA NIKHSEI THN ANISH AS8ENEIA ETSI XREIAZETAI TH SYMPARASTASH MAS ME ENA MAS KALO SXOLIO STO BLOG THS H KAI STO EMAIL THS

AS KANOUME OLOI MAS OTI MPOROUME OUTWS WSTE NA TA KATAFEREI NA PARAMEINEI KONTA MAS POLLA XRNIA AKOMH. H PROSEUXES OLWN MAS 8A AKOUSTOUN KALYTERA AN TIS ENWSOUME

DIADOSTE TO OUTWS WSTE AN KAPOIOS GNWRIZEI KATI APO IATRIKHS APOPSHS NA BOH8EISEI

SAS EUXARISTW

STEFANOS

Orelia είπε...

Στέφανε,
πριν μέρες πέρασε από δω ο Ντίνος με εντελώς ανάλογη έκφραση του ίδιου θέματος
σκέφτομαι λοιπόν, πως το κορίτσι αυτό έχει ήδη πολλούς καλούς φίλους
ωστόσο, αν ήμουν στη θέση σας, θα το σκεφτόμουν να δημοσιοποιήσω ένα τέτοιο αίτημα ώστε αν πέσει στην αντίληψη της φίλης μου να μην αισθανθεί άσχημα με το "αγορασμένο" ενδιαφέρον
θα προτιμούσα την κοινοποίησητου αιτήματος μέσω e-mail
πάνε σχεδόν 2,5 χρόνια που η δική μου, η καλή μου Μαρία πέθανε απο καρκίνο που διαγνώσθηκε την ημέρα των γεννεθλλίων της όπου ακριβώς γεννούσε την κόρη της
τον επόμενο χρόνο, ακολούθησε η Πηγή
κι οι δυο προστατευμένες απο μιαν εξαιρετική προσωπική αξιοπρέπεια και γενναία στάση απέναντι στο πρόβλημα
εύχομαι δύναμη κι ίαση στην φίλη σας ._

Ανώνυμος είπε...

ORELIA MOU SYLLHPHTHRIA GIA TH DIKH SOU MARIA.

ME SYGKINHSES.

PROSPA8W KAI EGW NA BOH8HSW KAPWS GIA AUTO DHMOSIOPOIHSA TO BLOG THS GIATI ISWS ME ENA KALO LOGO POU 8A POUME NA EINAI MIA EPOULWSH PLHGHS.

SYGXWRAME AN SE ENOXLHSE H DHMOSIOPOIHSH MOU GIA TO BLOG THS APLWS OPWS SOU 3ANAEIPA KANW OTI MPORW GIATI ALLIWS EIMAI APLA ENAS 8EATHS STO PONO AUTOUS TOUS
AN8RWPOUS

THN AGAPH MOU STEFANOS

Orelia είπε...

δεν χρειάζεται να συγκινηθείς για τίποτα
ότι έγραψα ήταν για να δώσω το πλαίσιο της δικής μου αντίληψης για το θέμα επειδή επέλεξα να μιλήσω σκληρά
η Μαρία ήταν μαθήτριά μου και φίλη μου
την γνώρισα στην ηλικία που πάνε τα παιδιά στην Ε' Δημοτικού

αν με ενοχλούσε η δημοσιοποίηση σκέτα θα έσβηνα τα σχόλια σου
ίσως όμως κάποιος άλλος που θα το διαβάσει εδώ να ακολουθήσει την παρότρυνση σας
εύχομαι δύναμη στην κοπέλα απο καρδιάς αλλά, λυπάμαι, δεν θα συμμετάσχω με τον τρόπο που υποδείξατε
έτσι κι αλλιώς, θεατές είμαστε οι απέξω...
το Ιδρυμα Τζένη Καρεζη ίσως να μπορεί να βοηθήσει έμπρακτα, πράγμα που είναι σαφώς πιο αποτελεσματικό απο τις ευχές

να εισαι καλά κι εσύ Στεφανε

Orelia είπε...

"Στέφανε" παιδί μου

σε "βλέπω" ημέρες τώρα να βολοδέρνεις στο blog μου με τις ώρες
κανένας επίδοξος εραστής, καμία ζηλόφθονη αντίζηλος δεν μου χάρισαν τόσο πολύωρες στάσεις στο τσαντήρι μου
θα με κάνεις να ξεστομίσω την αρχική μου υπόθεση άμα τη εμφανίσει σου στον χώρο μου
παρακολουθώντας δε και τα σχόλια που αφήνεις σε φιλικά προς εμένα μπλογκς, στα οποία παρουσίαζεσαι με διαφορετικής επιλογής "ονόματα" αλλά με την ίδιας ποιότητας γραφή, δεν έχω παρά να υποθέσω πως βρισκεις χωρο και τροπο να μελετήσεις αντιδράσεις ανθρώπων για την εκπόνηση κάποιας μελέτης σου
δεν θα είχα αντίρρηση να συμμετέχω αν μου κοινοποιόταν ο στόχος, μου ζητείτο η άδεια και φυσικά δεν χρησιμοποιούσαν τον ψυχικό μου κόσμο αυταρχικά, δίχως να το γνωρίζω και στοχοποιημένα
δεν συμβαίνουν όμως αυτά κι επομένως με θυμώνει το γεγονός με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό...